یادداشت مهمان، زهرا ابوالحسنی دانشآموخته دکتری سیاستگذاری علم و فناوری در امتداد پویش جانفدا در حوزه اقتصاد، اظهار کرد: الان مهمترین و اولویتدارترین حوزه، بحث اقتصاد است. چه به معنای کلیاش که سالها قبل از جنگ هم رهبر انقلاب هدفگذاری را روی جهش تولید و اقتصاد گذاشته بودند و چه الان که در شرایط جنگی، عرصه اقتصادی خیلی کلیدی است تا بتوانیم تابآوری و مقاومت داشته باشیم و جنگ را ادامه بدهیم.
وی افزود: از طرفی سالها دغدغه ما ایجاد حرکت عمومی در اقتصاد بوده؛ هم بهعنوان یک هدف کلی و فراتر از یک وضعیت استثنایی و اقتضای تاریخی، و هم الان که در موقعیت جنگی قرار داریم. پس اگر من باشم، میگویم قطعاً باید این ظرفیت ویژه را وارد اقتصاد کرد؛ آن هم اقتصاد به معنای عامش. از جاهایی که کموکاستی داریم و مردم میتوانند کمک کنند، مثل بحث بنزین، برق و موارد دیگر. یعنی از صرفهجویی که یک بخش کوچک ماجراست، تا ایدههایی که میتواند به کاهش ناترازیها کمک کند. مثلاً الان بحث پنلهای خورشیدی مطرح است که مردم خودشان نصب کنند و وارد حل این مشکل شوند؛ یعنی خود مردم در مسائلی که کشور از نظر اقتصادی با چالش مواجه است، مشارکت کنند.
ابوالحسنی اضافه کرد: از آن طرف، بحث تأمین مالی هم خیلی کلیدی است. ممکن است زیرساختهایی فراهم شود که مردم، غیر از کمکهای خیریه، در بازسازی زیرساختها مشارکت کنند؛ از مدارس و بیمارستانها گرفته تا فولاد و کارخانهها، آن هم به شکلهای مختلف؛ از کمککردن تا مشارکت اقتصادی و موارد دیگر. یا این که میتوان با سازوکارهایی به بنگاههای کوچک و متوسطی که آسیب دیدهاند کمک کرد. این بنگاهها شناسایی شوند و بعد مردم از طریق خریدکردن به آنها متصل شوند و حمایتشان کنند. حتی ممکن است بتوان با بعضی سازوکارها به آنها وام داد یا در تأمین مالیشان کمک کرد. نهادهایی مثل برکت که میدانند کدام بنگاهها آسیب دیدهاند، میتوانند این اطلاعات را در پلتفرمهایی جمع کنند تا مشخص شود همانطور که از افراد آسیبدیده حمایت میشود، از بنگاههای آسیبدیده هم حمایت میشود. مثلاً مردم از آنها خرید کنند یا سازوکارهای تأمین مالی و خریدهای انبوهتر شکل بگیرد تا تولید دوباره راه بیفتد. اصل ماجرا این است که الان باید به شکلهای مختلف از ظرفیت مردم برای اقتصاد، تولید، تأمین …
