خبرگزاری مهر، سرویس دین، حوزه و اندیشه، سیده فاطمه سادات کیایی: تقریبا اکثر زائرین اربعین حسینی به کشور بازگشته اند و پرونده سفر اربعین سال 1405 با حضور میلیون ها زائر عاشق در کربلا، بسته شده است. اتفاق بی نظیری که از بعد اجتماعی رقم خورده بدون شک در بعد فردی نیز زمینه سازبسیاری از تحولات و رشد معنوی خواهد بود. این از آثار و برکات زیارت است به ویژه زیارتی چون اربعین است که در عمق جان و دل نفوذ می کند، آنقدر که هر سال با نزدیک شدن به ایام اربعین زائرین را بی تاب رفتن دوباره به دیار اباعبدالله می کند.
بخش زیادی از احوالات روحی و معنوی هر فرد در سفرهای زیارتی و بهره بردن از آثار و فیوضات زیارت به خود فرد بستگی دارد. اینکه چقدر از قبل خود را آماده این سفر کرده و چه ره توشه هایی ببرد. نیت هایش را از قبل مشخص کرده و همه وجودش را آماده این مهمانی بزرگ کند، مهمانی ای که میزبانش واسطه رسیدن فیض آسمان ها بر خلائق زمینی است. هرچه آمادگی برای سفر بیشتر باشد، طبیعی است اتصال به پرتوی نور الهی، جسم و جان ما را نیز درخشان تر می کند.
حجت الاسلام پناهیان اربعین را نوعی قرار تعبیر می کند، قراری که زائر در یاری کردن امام بر حقش از اولین تا آخرین او، یعنی حجت الله می بنند و این در زیارت جامعه کبیره و زیارت اربعین در جایی که می گوییم وَ نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّی یَأْذَنَ اللَّهُ لَکُمْ یعنی و یاریِ من برای شما همواره آماده است، تا آنگاه که خداوند به شما اجازه [ظهور و قیام] دهد. وی بسیاری از خطاها و انحرافات را نتیجه نداشتن قرار بین خویشتن با امام و پایبندی به این قرار می داند. بنابراین از الزامات سفر اربعین و نگهداشت حال خوش زیارت و آثار آن نتیجه قراری است که با امام در زمان زیارت می بندیم.
باید بداند زیارت تنها حضور فیزیکی در حرم ها نیست. زیارت می تواند از راه دور و در نوعی از توجه به امام نیز باشد. بزرگان دین نیز هر گاه بعد مسافت را مانع زیارت پی در پی و اتصال مستمر با امام می دیدند، بر زیارت از راه دور تاکید می کردند. این زیارت می تواند با دادن یک سلام باشد و یا با خواندن زیارتنامه ها و ادعیه ای که از ائمه معصومین نقل شده است. همانطور که امام صادق (ع) در توصیه به یکی از اصحاب خود به نام «سدیر» توصیه می کند که زیارت امام حسین (ع) را رها نکند …
