خبرگزاری مهر – گروه استان ها: منطقه ویژه اقتصادی جازموریان که از سال ۱۳۸۲ به تصویب هیئت وزیران رسیده، پس از بیش از دو دهه بلاتکلیفی، سرانجام در ماههای اخیر وارد فاز اجرایی شده است.
منطقه ویژه اقتصادی جازموریان یکی از پروژههای کلیدی و راهبردی در جنوب استان کرمان است که در نقطه تلاقی سه استان کرمان، سیستان و بلوچستان و هرمزگان قرار گرفته است و وسعت محدوده تحت پوشش این منطقه، هفت شهرستان کهنوج، رودبار جنوب، قلعهگنج، منوجان، فاریاب، جیرفت و عنبرآباد را دربرمیگیرد.
طرح ایجاد منطقه ویژه اقتصادی جازموریان برای نخستین بار در سال ۸۲ به تصویب هیئت وزیران رسید و هدف از تصویب این طرح، نجات منطقه جنوب کرمان و مناطق همجوار از بحرانهای اقتصادی و ایجاد بستر مناسب برای سرمایهگذاری و اشتغالزایی عنوان شده است.
در سال ۸۶ تصویبنامه مربوط به منطقه ویژه جازموریان در رودبار جنوب به تصویب رسید و در سال ۸۸ نیز هیئت وزیران، وزارت راه و شهرسازی را موظف به ایجاد زیرساختهای منطقه ویژه جازموریان کرد؛ اما با وجود این مصوبات، عملاً تا سالها هیچ اقدام عمرانی و اجرایی چشمگیری در این منطقه صورت نگرفت.
دلایل تاخیر طولانی در اجرای طرح
منطقه ویژه اقتصادی جازموریان با وجود تصویب در سال ۱۳۸۲، عملاً بیش از دو دهه بلاتکلیف مانده است و در این سالها، تنها یک تابلو در بیابان نصب شده و هیچ اقدام عملی و عمرانی برای راهاندازی آن صورت نگرفته است.
کمبود اعتبارات و بلاتکلیفی سازمان متولی یکی از دلایل اصلی عدم اجرای این طرح بوده است به طوریکه جابهجاییهای مدیریتی و نبود متولی مشخص، عملاً روند اجرایی را متوقف کرد.
مشکل کمبود آب از ورود جدی بخش خصوصی جلوگیری کرده است و یک بار دیگر بی آبی در جنوب کرمان بر روند اجرای طرح های تاثیر گذار اثر مستقیم گذاشت.
محل استقرار منطقه ویژه جازموریان در مجاورت جاده ارتباطی کرمان–کهنوج قرار دارد، اما نبود زیرساختهای ریلی و لجستیکی مناسب، یکی دیگر از موانع جدی توسعه این منطقه محسوب میشود.
اتصال به شبکه ریلی سراسری و تکمیل زیرساختهای حملونقل از جمله مطالبات جدی برای فعالسازی این منطقه است و عدم وجود عزم جدی در مدیران استانی در اجرای این طرح نیز بی تاثیر نبوده است.
جازموریان فرصتی برای توسعه …
