
استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، جاماندن از مسیر نورانی اربعین برای عاشقان اباعبدالله الحسین(ع) حسرتی عمیق است که تا عمق جان مینشیند؛ حسرتی که با دیدن تصاویر جاده نجف تا کربلا، با شنیدن صدای لبیک زائران و با دیدن کولهبارهایی که راهی سرزمین عشق میشوند، بیشتر از همیشه خود را نشان میدهد.
اربعین حسینی که از راه میرسد دلهای عاشقان بیقرارتر میشود؛ بعضیها شاید جسمشان در شهر و خانه مانده باشد اما روح و قلبشان در میان ستونهای مسیر نجف تا کربلا پرسه میزند. هر ساله با نزدیک شدن اربعین حسینی، سیل عظیمی از دلدادگان اهلبیت(ع) از گوشه و کنار جهان کولهبار عشق بر دوش میگیرند و راهی مسیری میشوند که شاهراهی برای اتصال دلها به کربلای حسین(ع) است. جادهای که زبان، رنگ، نژاد، سن، ملیت و مرز نمیشناسد.
اما در کنار این خیل عظیم عاشقان، دلهای بسیاری نیز هستند که سهمشان از این سفر، جاماندن است. دلهایی که قسمتشان قدم نزدن در راه نجف و نچشیدن خستگی شیرین مسیر کربلا بوده است، آنان شاید در میان زائران نباشند اما لحظهای از کاروان عشق جدا نمیشوند؛ دلشان در مسیر است، نگاهشان در راه و دعاهایشان همراه قدمهای زائران است.
در این روزها، جملهای کوتاه و عاشقانه بارها و بارها بر زبان جاماندگان اربعین شنیدهایم؛ التماس دعاهایی که از سر دلتنگی، عشق و امید به زائران اربعین میسپارند.. «التماس دعا... میشود به نیابت از من هم چند قدمی برداری؟» و این درخواستها خودش نشاندهنده پیوند قلبهاست، دلهایی که با هر سلیقه و نگرشی دل در گرو محبت حسین دارند و سیدالشهدا(ع) چه زیبا و باشکوه این دلها را زیر یک پرچم جمع میکند.
شکوه این اجتماع عظیم سالهاست که چشم جهانیان را به خود خیره کرده است. حقیقت اربعین حقیقتی برخاسته از ایمان است؛ حقیقتی که دشمن سالهاست با هیاهوی رسانهای و ابزارهای شیطانی خویش در تلاش برای کمرنگ جلوه دادن آن است اما هر سال میلیونها قدم با عشق به سمت کربلا برداشته میشود و این خود پاسخی روشن به دشمنان است که گمان میکنند میتوانند نور محبت اهلبیت(ع) را در دل مردم کمفروغ کنند.
مردم ایران نیز اربعین امسال روزهای سخت و سرنوشتسازی را تجربه میکنند، روزهایی که از یک سو عطر پیادهروی اربعین …








