استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، گاهی فاصله میان یک عاشق و معشوق، کیلومترها جاده نیست؛ فاصلهای است به اندازه یک دعوت، یک نگاه و یک «قسمت». این روزها میلیونها دل در مسیر کربلا میتپد و میلیونها چشم به گنبد طلای حسین(ع) دوخته شده است؛ اما در گوشهگوشه این سرزمین، دلهایی نیز ماندهاند که حسرت زیارت بر شانههایشان سنگینی میکند.
اربعین که از راه میرسد، مرزها رنگ میبازند و دلها راهی مسیری میشوند که مقصدش عشق است. برای عاشقان سیدالشهدا(ع)، کربلا تنها یک مکان نیست؛ وعدهگاهی است که هر قلبی آرزوی رسیدن به آن را دارد. اما گاهی قسمت، نام کسی را در میان زائران نمینویسد و او میماند با دلی پر از اشتیاق و چشمانی خیس از دلتنگی.
امروز در سراسر کردستان، روایت دیگری از عشق به حسین(ع) رقم خورد؛ روایتی از انسانهایی که جاماندند، اما تسلیم دوری نشدند. آنان به جای جاده نجف تا کربلا، مسیر دل را پیمودند و با هر قدم، سلامی به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) فرستادند.
از نخستین ساعات روز، حال و هوای شهرهای کردستان تغییر کرد؛ خیابانها سیاهپوش شدند، صدای نوحه در کوچهها پیچید و مردم با پرچمهای حسینی به خیابان آمدند تا بگویند اگرچه از قافله زائران عقب ماندهاند، اما از قافله عاشقان جدا نیستند.
در سنندج، از میدان آزادی تا میدان انقلاب و مقابل حسینیه شهر، موجی از ارادت و دلدادگی شکل گرفت؛ جمعیتی که هر کدام داستانی از حسرت داشتند. یکی از سفر بازمانده بود، دیگری منتظر فرصتی دوباره و دیگری با اشک میگفت: «دلمان کربلا میخواست، اما قسمت نشد.»
اما این دلتنگی، مردم را از حرکت بازنداشت؛ بلکه آنان را به خیابان آورد تا با پای دل قدم بردارند. پیرمردی با عصا، کودکی در آغوش مادر، جوانی با پرچم یا حسین(ع) و خانوادههایی که دست در دست هم آمده بودند، همه یک پیام داشتند؛ عشق به حسین(ع) زمان و مکان نمیشناسد.
جاماندگان اربعین در کردستان امروز نشان دادند که زیارت فقط حضور جسم در کنار حرم نیست؛ گاهی یک اشک، یک سلام از راه دور و یک قدم عاشقانه میتواند روایتگر همان دلدادگی باشد که میلیونها زائر را راهی کربلا کرده است.
از دیواندره و سقز تا بانه، مریوان، بیجار، قروه، دهگلان، سریشآباد، دلبران، سروآباد و روستاهای دورافتاده استان، مردم آمدند تا سهم …
