ناگفته‌های مهم افشین علا از گلایه‌هایش در فتنه 88 و برخورد امام شهید - تسنیم

فرهنگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، استاد افشین علا شاعر معروف کشورمان در گفتگو با برنامه غمزه خبرگزاری تسنیم درباره ویژگی‌های شخصی رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید علی خامنه‌ای(ره) نکاتی بیان کرد.

هرچه فکر می‌کنم، پایانی جز این برازنده آقا نبود؛ گویی عاشورا تکرار شد. حسینیِ، حسینی رفتند؛ خوشا به سعادتشان! از این جهت باید خوشحال بود؛ اما هرچه فکر می‌کنم، می‌بینم ظرف ما کوچک‌تر از آن است که بتوانیم این فقدان را تحمل کنیم. اکنون بزرگ‌ترین حسرت من، فقدان ایشان است.

 بااین‌حال، بسیار خوشحالم که وعده‌های ایشان یکی پس از دیگری محقق شد. بسیاری از دشمنانشان به ندامت افتادند و بسیاری نیز حقیقت را شناختند. ایرانی که در تبلیغات بین‌المللی همواره در محاصره انواع تهمت‌ها، از جمله اتهام تروریسم، قرار داشت، اکنون در نگاه ملت‌های جهان به یک قهرمان تبدیل شده است. خود آقا نیز در نگاه نسل جوان، در شرق و غرب عالم، به‌عنوان یک قهرمان شناخته شدند و این بسیار مهم است.

 

.

 

ماجرای جانشینی ایشان نیز حقیقت شگفت‌انگیزی را آشکار کرد. اگر این شهادت اتفاق نمی‌افتاد، نام حاج‌آقا مجتبی صرفاً به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی در اذهان مطرح بود؛ اما پس از شهادت آقا، انتخاب ایشان به یکی از مطالبات عمومی مردم تبدیل شد. مردم با عشقی کم‌نظیر به گزینه‌ای روی آوردند که می‌توانست دشمن را مأیوس کند.

 این شاید تنها نخستین برکت آن چند روزی بود که انتخاب رهبر جدید در مجلس خبرگان به طول انجامید. در آن روزها، نگرانی، التهاب و حرارت مردم را به‌روشنی می‌دیدیم. مردم آقا را دیده بودند و عاشقشان شده بودند؛ اما حاج‌آقا مجتبی را ندیده، عاشقشان شدند.

 جالب اینجا بود که همین مردم عاشق می‌گفتند: «ما حتی نمی‌خواهیم ایشان به صحنه بیایند؛ فقط از ایشان محافظت کنید. هر کجا هستند، سالم باشند؛ فقط باشند.»

خون آقا اعجازهای بسیاری آفرید.

نسخه کامل این گفت و گو را در اینجا ببینید.

انتهای پیام/  

فرهنگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، استاد افشین علا شاعر معروف کشورمان در گفتگو با برنامه غمزه خبرگزاری تسنیم درباره ویژگی‌های شخصی رهبر شهید انقلاب اسلامی نکاتی بیان کرد.

 امام شهید خامنه‌ای هیچ نشانه‌ای از مادیات و جلال‌وجبروت مادی سلاطین عالم با خود همراه نداشتند؛ نه در منزلشان، نه در دفترشان، نه در نوع صندلی‌ای که بر آن می‌نشستند و نه در پوشششان. بااین‌حال، بیش از همه آنان ابهت، جلال و شکوه داشتند. رفتار، منش، وقار و ادبیاتشان باشکوه بود؛ از واژه‌هایی که به کار می‌بردند و نحوه خوش‌وبش‌کردنشان با افراد گرفته تا شیوه چای‌خوردن، افطارکردن و غذاخوردنشان. به‌معنای واقعی کلمه، یک اشراف‌زاده تمام‌عیار بودند.

 

 

.

 

 

پرسش این است که چرا نگذاشتند مردم با باطن و حقیقت این شخصیت آشنا شوند و این ویژگی‌ها را ببینند؟

 به‌جرم همین عشق، محبت و ارادت، بی‌مهری‌های فراوانی دیدیم و سنگ‌اندازی‌های بسیاری در مسیرمان صورت گرفت. 

 مردم گاهی تصور می‌کنند هرکس سلام‌وعلیکی با امام شهید داشته، حتماً از مواهب دنیوی برخوردار شده است؛ حال آنکه اصلاً چنین نبود. این راه، خود مسیری دشوار و پرابتلا بود. نخست آنکه خود ایشان بسیار مظلوم بودند و بسیار جفا دیدند. کسانی نیز که خالصانه و بدون هیچ چشم‌داشتی به ایشان عشق و ارادت داشتند، گرفتار ابتلائات و سختی‌های شدیدی شدند.

 البته دشنام‌هایی که از رسانه‌های بیگانه، معاندان و دشمنان می‌شنیدیم، برای ما حُسن بود؛ چراکه آن‌ها نه‌تنها موجب ناراحتی‌مان نمی‌شد، بلکه مایه خوشحالی و افتخارمان بود.

 

نسخه کامل این گفت و گو را در اینجا ببینید.

 

انتهای پیام/  

فرهنگی

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، افشین علا در برنامه «غمزه» می‌گوید «پس از درگذشت مادر 5 شهید، شعری سرودم که به دست آقا رسید. آقای مقدم تماس گرفتند و گفتند آقا در حاشیه شعر، قریب به این مضمون، نوشته‌اند: «سلام خدا بر آن بانوی گرامی و درود بر افشین.» سپس با مزاح افزودند: «آقا هیچ‌وقت ما را با اسم خطاب نکرده‌اند؛ خوش به حالت!» من نیز از این لطف بسیار خوشحال شده بودم.

 

. ببینید| شعر معروف استاد افشین علا درباره امام خامنه‌ای چگونه سروده شد؟

انتهای‌پیام/  

فرهنگی

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، افشین علا شاعر، در روایتی از آخرین دیدار خود با امام شهید خامنه‌ای پیش از شهادت، از لحظاتی سخن گفته که به گفته خودش، متفاوت‌ترین دیدار او در چهار دهه گذشته بوده است؛ دیداری که محبت، آرامش و حال‌وهوای معنوی آن، پس از گذشت زمان همچنان در ذهن او باقی مانده است.

علا درباره این دیدار می‌گوید: آخرین دیدار من با ایشان، پیش از شهادت‌شان، در یک روز یکشنبه بود. پس از نماز خدمتشان رسیدم. معمولاً به خودم اجازه نمی‌دادم وقت ایشان را بگیرم. اتفاقاً آن روز مدام با خودم می‌گفتم: آقا دیگر دارند هم‌سن امام می‌شوند، اما ماشاءالله بسیار چابک و سرحال بودند.

به گفته او، این دیدار در محفلی خصوصی و با حضور جمعی از مقامات و نظامیان برگزار شد؛ افرادی که برخی از آنها بعدها در جنگ به شهادت رسیدند.

علا ادامه می‌دهد: آقا پس از نماز، هنگام خداحافظی، با تک‌تک حاضران خوش‌وبش و گفت‌وگو می‌کردند. شاید یک ساعت و نیم طول کشید تا از آن اتاق به محلی برسند که من ایستاده بودم.

او این دیدار را «زیباترین دیدار» خود با امام شهید خامنه‌ای در طول 40 سال گذشته توصیف می‌کند و می‌گوید: اگر اندکی اهل وصل بودم یا چشم دل داشتم، شاید می‌فهمیدم که این آخرین دیدار است.

«عشق خامنه‌ای حسابش جداست»

این شاعر درباره رابطه عاطفی خود با امام شهید خامنه‌ای نیز می‌گوید: ایشان همواره بزرگوارانه به من لطف داشتند. انس و الفت من با آقا از همان ابتدا عاشقانه بود و این نسبت، همواره چنین باقی ماند.

علا اضافه می‌کند: حتی زمانی که هنوز رهبر نشده بودند، دوستان گاه به شوخی و گاه جدی می‌گفتند: عشق خامنه‌ای حسابش جداست. جایگاه ایشان برای من فراتر از مسائل و مناسبات سیاسی بود.

او از لحظه‌ای ویژه در آن دیدار نیز یاد می‌کند: محبت ایشان در آن روز عمق دیگری داشت. آغوش گشودند، ابراز محبت کردند و با دست سالمشان، دست ناقص مرا گرفتند و بلندم کردند.

به گفته علا، امام شهید خامنه‌ای سپس خطاب به اطرافیان گفتند که او از کسانی است که همیشه آرزوی دیدارشان را دارند. علا می‌گوید: من با شنیدن این سخن، در درون خود می‌گریستم.

 

.

 

پیامی برای جوانان یک هیئت در کیش

علا در ادامه روایت خود می‌گوید پس از آن، امام شهید خامنه‌ای با آرامش و لبخندی عمیق به او نگاه کردند؛ گویی منتظر بودند نکته‌ای مطرح شود. او خطاب به ایشان می‌گوید: وقت زیادی گذشته است و من راضی نیستم شما همچنان سرپا بایستید.

سپس از جوانی عضو یک هیئت مذهبی در کیش سخن می‌گوید که از شنیدن خبر این دیدار بسیار خوشحال شده و از او خواسته بود سلام خود و دوستانش را برساند و برایشان طلب دعا کند.

علا می‌گوید برخلاف آنچه ممکن است در یک دیدار رسمی اتفاق بیفتد، امام شهید خامنه‌ای به این پیام بسنده نکردند و با دقت درباره فعالیت‌های این جوانان صحبت کردند: فرمودند: سلام مرا هم به آنان برسانید و بگویید که من نیز برایشان دعا می‌کنم. از قول من بگویید فعالیت‌هایشان را به هیئت مذهبی خود محدود نکنند و آن را به سراسر جزیره گسترش دهند. ببینید| شعر معروف استاد افشین علا درباره امام خامنه‌ای چگونه سروده شد؟

«ماه کامل شده بود»

علا در پایان، حال‌وهوای چهره امام شهید خامنه‌ای در آن دیدار را به تصویری از ماه کامل تشبیه می‌کند و می‌گوید: آن حال و نورانیتی که در آخرین دیدار در چهره ایشان دیدم، وصف‌ناشدنی بود. چهره‌شان گویی به بدر کامل تبدیل شده بود.

او درباره حال خود پس از پایان دیدار نیز می‌گوید: آن روز وقتی از دیدار بیرون آمدم، احساس می‌کردم پرواز می‌کنم. ده‌ها بار خدمتشان رسیده بودم، اما هیچ‌گاه چنین حسی به من منتقل نشده بود.

انتهای پیام/  

فرهنگی

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، افشین علا در گفت‌وگویی درباره خاطرات خود از سرودن شعر برای رهبر انقلاب و نحوه مواجهه ایشان با آثار شاعران، به ماجرای شعری که در سال 1401 و در پی افزایش هجمه‌ها و اهانت‌ها سروده بود، اشاره کرد.

او گفت: در سال 1401، هنگامی که آن‌همه اهانت به ساحت ایشان شد، یکی از بزرگان از من تشکر کرد و گفت: ما به بسیاری از بچه‌های خودی گفتیم چرا سکوت می‌کنید؟ آقا این‌قدر مظلوم واقع شده‌اند و همه شعارها و هجمه‌ها متوجه ایشان است.

علا افزود: به تعبیر او، بسیاری از دوستان می‌گفتند: حالا صبر کنیم ببینیم اوضاع چه می‌شود. ایشان از من تشکر می‌کرد که آن شعر را سروده بودم؛ شعری که خطاب به خود آقا بود: «زمین اگر همه دشمن شود، بگو به امین
که دست زخمی او را به آسمان ندهند»

این شاعر درباره واکنش رهبر انقلاب به شعرهایش نیز گفت: آقا معمولاً به این‌گونه شعرها پاسخ نمی‌دادند؛ اما درباره شعر "جمعه نصر" پاسخ دادند.

 

.

  «غمزه» با افشین علا؛ آنها که آقا را دیدند در غم فراق، جگرشان می‌سوزد

او «جمعه نصر» را واقعه‌ای مهم توصیف کرد و گفت: در اوج تهدیدهای دشمن، درست مانند جنگ اخیر که ایشان همراه با عزیزانشان در عرصه حضور داشتند، آن روز تا آستانه شهادت پیش رفتند؛ با همه عزیزانشان به مصلا آمدند و آن حماسه و آن خطبه تاریخی شکل گرفت.

علا ادامه داد: ایشان این بار دیگر طاقت نیاوردند و پاسخ دادند. نوشته بودند، با این مضمون: بسیار قوی، استادانه، به‌جا و به‌موقع بود؛ اما ای کاش شأن نزولش این حقیر نبود.

او در ادامه، این خاطرات را محدود به شعر ندانست و گفت: از این خاطره‌ها بسیار داریم؛ از نوع مواجهه ایشان با شعرهای مختلف. البته موضوع فقط شعر نبود. مکاتبات فراوانی انجام می‌شد؛ از بیان درد دل‌ها گرفته تا طرح دغدغه‌ها، و ایشان تقریباً هیچ‌کدام را بی‌پاسخ نمی‌گذاشتند.

علا در پایان با اشاره به حجم مسئولیت‌های رهبر انقلاب گفت: هرچه محاسبه می‌کنیم، با آن حجم از دغدغه‌ها و مسئولیت‌های خطیری که ایشان داشتند، شگفت‌زده می‌شویم که چگونه فرصت می‌کردند افراد را نه‌تنها با نام‌هایشان، بلکه با آثار و احوالشان نیز بشناسند و پیگیری کنند.

او افزود: حتی مسائلی را که برای بسیاری از مسئولان رده‌پایین و مدیران دم‌دستی ما اساساً قابل طرح نیست و اعتنایی به آن نمی‌کنند، ایشان با دقت و جزئیات دنبال می‌کردند.

انتهای پیام/