فرهنگی
خبرگزاری تسنیم، سعید شیری: در منابع روایی شیعه، برای ولادت رسول اکرم صلی الله علیه وآله مجموعهای از نشانهها نقل شده که اگر در کنار یکدیگر قرار بگیرند، تصویر نسبتاً مشترکی از آن شب به دست میدهند. در این روایتها، تولد پیامبر صلی الله علیه وآله فقط یک حادثه مربوط به خانه عبدالله بن عبدالمطلب و آمنه نیست، بلکه با اتفاقاتی در آسمان، ظهور نور، حرکت ستارگان، بازداشته شدن شیاطین از آسمان و حتی آگاهی برخی اهل کتاب از تولد آخرین پیامبر همراه شده است. نکته قابل توجه این است که این مضامین در روایتهای مختلف با راویان و نقلهای متفاوت تکرار شدهاند و در میان آنها، روایت امیرالمؤمنین علیهالسلام در کتاب احتجاج طبرسی بخش قابل توجهی از این نشانهها را یکجا در خود جمع کرده است.
بشارت اهل کتاب و نشانهای بر بدن پیامبر
در روایت نخست که از شیخ کلینی در کتاب شریف «الکافی» نقل شده، مردی از اهل کتاب نزد گروهی از قریش میآید و از آنان درباره تولد نوزادی در آن شب میپرسد. وقتی قریش پاسخ منفی میدهند، او میگوید: «فَوُلِدَ إِذاً بِفِلَسْطِینَ غُلَامٌ اسْمُهُ أَحْمَدُ، بِهِ شَامَةٌ کَلَوْنِ الْخَزِّ الْأَدْکَنِ، وَ یَکُونُ هَلَاکُ أَهْلِ الْکِتَابِ وَ الْیَهُودِ عَلَى یَدَیْهِ»؛ یعنی: «پس در فلسطین پسری متولد شده که نامش احمد است و نشانهای بر بدن دارد، به رنگ پارچهای تیره؛ و نابودی اهل کتاب و یهود به دست او خواهد بود.» قریش بعداً متوجه میشوند که برای عبدالله بن عبدالمطلب پسری متولد شده است. آنان نزد مادر پیامبر صلی الله علیه وآله میروند و در این هنگام، آمنه نشانههای ویژهای از لحظه تولد را نقل میکند: «لَقَدْ سَقَطَ وَ مَا سَقَطَ کَمَا یَسْقُطُ الصِّبْیَانُ، لَقَدِ اتَّقَى الْأَرْضَ بِیَدَیْهِ وَ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَنَظَرَ إِلَیْهَا، ثُمَّ خَرَجَ مِنْهُ نُورٌ»؛ «او به دنیا آمد، اما مانند کودکان معمولی بر زمین نیفتاد؛ دستهایش را بر زمین گذاشت، سرش را به سوی آسمان بلند کرد و به آن نگاه کرد، سپس نوری از او خارج شد.» در ادامه، مرد اهل کتاب نشانه میان دو کتف پیامبر صلی الله علیه وآله را میبیند و از شدت آنچه مشاهده کرده، بیهوش میشود. (الکافی (ط - الإسلامیة)، ج8، ص301)
شهابها و بسته شدن راه آسمان …
