بین الملل
به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، شانی لیتمن در مقالهای که در روزنامه هاآرتص منتشر شد، ضمن اشاره به این مسئله افزود: من برای یک سال ارتقای حرفهای، در قالب برنامهای در دانشگاه هاروارد که ویژه روزنامهنگاران بود، به کمبریج، ماساچوست در ایالات متحده آمریکا رفتم. مردم مونته نگرو هم به جوامع متنفر از رژیم صهیونیستی پیوستند
پیش از سفر، هشدارها از هر سو بر سرم باریدن گرفت: اکنون زمان مناسبی برای اسرائیلیها در خارج نیست، و قطعاً در دانشگاههای آمریکا هم نیست؛ جوانان با چفیه در محوطههای دانشگاه دست به اعتراض میزنند؛ یهودستیزی وجود دارد؛ ضدیت با اسرائیل وجود دارد؛ حمایت از فلسطینیها وجود دارد؛ مجبور خواهی شد موضع خود را توجیه کنی؛ از اسرائیل دفاع کن؛ به اسرائیل حمله کن؛ نمادها را پنهان کن؛ نمادها را اضافه کن؛ به زبان عبری سخن نگو؛ به زبان انگلیسی عذرخواهی کن؛ توضیح بده که اینجا هم لیبرالهایی هستند و همه از عربها متنفر نیستند؛ ما استحقاقش را داریم؛ این در کتاب مقدس آمده؛ این هرتزل است؛ این هولوکاست است؛ این هفتم اکتبر است؛ شریکی وجود ندارد؛ شریکی وجود دارد؛ اشغالگری بس است؛ و درباره نسلکشی چه میگویی؟
در طول سالی که در کمبریج بودم، هرگز با هیچ مظاهری از یهودستیزی روبرو نشدم. هیچکس در چهرهام فریاد نزد «از نهر تا بحر». اما بیش از هر زمان دیگری روشن شد که چگونه هویت اسرائیلی به چیزی شبیه به انگ تبدیل شده است؛ تنها واقعیتی است که گفته میشود و سپس سکوتی بهدنبال دارد، همین است.
چیزی بسیار بدتر از رویارویی های مستقیم وجود دارد: نادیده گرفتن و اجتناب؛ انزجاری که (که از اسرائیل وجود داشته …
