عقب‌نشینی مجدد ترامپ از لفاظی و تهدید خود علیه ایران - تسنیم

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه پاسایر نویه پرسه در مطلبی به دلایل پشت پرده تهدیدهای جدید دونالد ترامپ، رئیس دولت تروریستی آمریکا علیه ایران مبنی بر به راه انداختن جنگ اقتصادی علیه این کشور پرداخته و نوشت: ترامپ، به خاطر سخنان تندش و اغلب عقب‌نشینی پس از تهدیدهای جنگ‌طلبانه‌اش شناخته می‌شود. اما این بار پشت قدرت‌نمایی او چه چیزی نهفته است؟

ترامپ چند بار ایران را با نیروی ویرانگر و تحریم‌های اقتصادی تهدید کرده است و سپس لحن جنگ‌طلبانه خود را ملایم‌تر کرده است. در عین حال، بارها از طرف وی صحبت از پیشرفت فرضی در مذاکرات برای یک توافق دیپلماتیک بدون هیچ موفقیت قابل مشاهده‌ای شده است.

در این شرایط این بار ترامپ در Truth Social غر می‌زند که یک جنگ اقتصادی در ابعاد بی‌سابقه‌ای علیه ایران رخ خواهد داد. سخنان تند او، بار دیگر، بیش از هر چیز، نشانگر یک مسئله و آن ناامیدی فزاینده است. ترامپ پس از شکست در جنگ نظامی: «علیه ایران جنگ اقتصادی اعلام می‌کنم»

هیچ پیشرفت قابل توجهی نه در بازگشایی تنگه هرمز، که برای تجارت جهانی نفت، گاز و کود حیاتی است، و نه در دستیابی به توافقی برای پایان دادن به جنگ تقریباً شش ماهه وجود ندارد.

اکنون، ترامپ هر کشوری را که با ایران تجارت کند، با تحریم‌های اقتصادی تهدید می‌کند. با این حال، رئیس جمهور جمهوری‌خواه آمریکا گام‌های مشخصی را که دولت ایالات متحده قصد دارد فراتر از تحریم‌های اعمال شده علیه تهران بردارد، باز گذاشته است. او همچنین از هیچ کشور خاصی نام نبرد.

اندکی پیش از آن، وزارت امور خارجه امارات متحده عربی، متحد واشنگتن، تعلیق تمام روابط تجاری و تراکنش‌های مالی با ایران را تا اطلاع ثانوی اعلام کرده بود. این در حالی است که دو کشور مشارکت تجاری قابل توجهی دارند و تجارت دوجانبه آنها سالانه به ده‌ها میلیارد دلار آمریکا می‌رسد.

تعلیق معاملات تجاری و مالی به طور قابل توجهی به روابط اقتصادی بین دو کشور آسیب خواهد رساند. وال استریت ژورنال نوشت، قطع این روابط دشوار خواهد بود، زیرا بسیاری از فعالیت‌ها عمداً پنهان می‌شوند.

گرگوری برو، تحلیلگر ایران در گروه اوراسیا هم در پلتفرم آنلاین X نوشت: همچنین باید دید که آیا سایر کشورها از الگوی امارات پیروی خواهند کرد یا خیر. در این میان بزرگترین شریک تجاری جمهوری اسلامی ایران، چین است.

بنابراین همانند تهدیدهای تعرفه‌ای ترامپ علیه شرکای تجاری و متحدان و اعلام مانورهای نظامی علیه ایران، احتمالاً این احتمال واقع‌بینانه وجود دارد که ترامپ در نهایت تصمیم به عقب‌نشینی دوباره بگیرد.

همین اتفاق عصر سه‌شنبه کمی قبل از پایان مهلتی که ترامپ برای کانادا تعیین کرده بود، قبل از اینکه بخواهد تعرفه اضافی بر واردات از این کشور همسایه وضع کند، رخ داد.

ترامپ چه در داخل و چه در سطح بین‌المللی در گوشه‌ای گیر افتاده و منزوی شده است. چه درباره جنگ روسیه علیه اوکراین، چه درگیری اسرائیل با جنبش مقاومت فلسطین حماس در نوار غزه، و چه جنگ تحمیلی ترامپ علیه ایران هیچ پیشرفتی در چشم‌انداز نیست. دستاوردهای ادعایی مانند توافق برای خلع سلاح حماس یا توافق چارچوبی بین ایالات متحده و ایران که در ماه ژوئن حاصل شد، عمر کوتاهی داشته‌اند.

در حال حاضر، تنها چند ماه قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای مهم ایالات متحده در اوایل نوامبر، برای این جمهوری‌خواه بسیار مهم خواهد بود که بتواند حداقل کورسویی از موفقیت را به پایگاه رأی‌دهندگان خود منتقل کند. درگیری ریشه‌دار بین واشنگتن و تهران و افزایش هزینه‌های زندگی ناشی از آن، به طور فزاینده‌ای بر دوش شهروندان او سنگینی می‌کند.

در نتیجه بسته بودن تنگه هرمز برای ماه‌ها، قیمت بنزین و کود به شدت افزایش یافته است. از آن زمان تاکنون، مردم در سراسر جهان مجبور شده‌اند هزینه‌های بیشتری را صرف کنند. بحران انرژی همچنین تورم را در ایالات متحده تشدید کرده است، به این معنی که ترامپ دیگر نمی‌تواند با یکی از مضامین مورد علاقه سابق خود در مبارزات انتخاباتی - یعنی اینکه زندگی باید مقرون به صرفه باشد - امتیاز کسب کند. همه این ها برعکس است.

در ماه مارس، اندکی پس از آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، که او به طور مشترک با اسرائیل آغاز کرد، ترامپ با جسارت اعلام کرده بود: ما پیروز شدیم.

او ادعا کرد که همه چیز در همان ساعت اول تمام شد. و اکنون این جمهوری‌خواه دوباره ادعا می‌کند که نیروی دریایی ایران نابود شده، نیروی هوایی آن نابود شده و صنعت تسلیحاتی آن به ویرانه تبدیل شده است. او همچنین ادعا می‌کند که پول ایران عملاً بی‌ارزش است و این کشور به مویی بند است.

در این میان با وجود تهدیدهای مکرر ترامپ، ایران تاکنون نشانه کمی از تمایل به عقب‌نشینی از اصرار خود بر کنترل تنگه هرمز نشان داده است. گذشته از همه اینها، این تنگه شاید بزرگترین دارایی در دستان ایران باشد.

تهران آشکارا خود را در برابر تهدید ترامپ مبنی بر یک جنگ اقتصادی بی‌سابقه علیه ایران هم بی‌تفاوت نشان می دهد.

نویسنده در ادامه به مطلبی منتشر شده در خبرگزاری تسنیم اشاره کرد که نوشته است: ایالات متحده سال‌هاست که تلاش می‌کند تمام روابط مالی و اقتصادی خود را با ایران قطع کند. با این حال، ایران یاد گرفته است که این محدودیت‌ها را دور بزند و در انجام این کار بسیار ماهر شده است.

انتهای پیام/  

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه واشنگتن پست گزارش داد که ترامپ نزدیک به یک دهه است که خود را «پادشاه‌ساز» حزب جمهوریخواه می‌داند. او از صدها نامزد مورد نظرش حمایت کرده و معمولاً شاهد پیروزی آسان آنها بوده است.

اما سه‌شنبه سه نامزد مورد حمایت ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوریخواهان شکست خوردند؛ از جمله دو نفر در ایالت محل زندگی او، فلوریدا: کاتالینا لاف و کوری میلز.

تاکنون 10 نامزد مورد حمایت ترامپ در انتخابات‌های 2026 شکست خورده‌اند؛ رقمی که تقریباً به بدترین عملکرد او در سال 2022 نزدیک می‌شود؛ زمانی که 11 نامزد مورد حمایت او شکست خوردند. ادعای باز بودن تنگه موجب تمسخر ترامپ شده است ناامیدی ترامپ؛ پشت پرده تهدیدهای مکرر علیه ایران اوج استیصال ترامپ در برابر ایران با ادعای مضحک درباره هرمز

انتهای پیام/  

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، روزنامه «نیویورک‌تایمز» در گزارشی از وضعیت مبهم و پرتنش روابط ایران و آمریکا نوشت: دو کشور در شرایطی قرار گرفته‌اند که نه مذاکرات جدی میان آنها جریان دارد و نه درگیری نظامی به‌طور کامل از سر گرفته شده است؛ وضعیتی که می‌تواند به یک بن‌بست طولانی‌مدت یا آغاز دور تازه‌ای از جنگ منجر شود.

نیویورک‌تایمز با اشاره به ارزیابی تحلیلگران نوشت، مقام‌های ایرانی ظاهراً به این جمع‌بندی رسیده‌اند که مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ اهرم تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات عمده در یک توافق احتمالی برای تهران دستاورد خواهد داشت. در مقابل، واشنگتن امیدوار است تشدید فشار اقتصادی بتواند نتیجه‌ای را رقم بزند که عملیات نظامی نتوانسته به آن دست یابد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه بار دیگر تهدید کرد کشورهایی که به تجارت با ایران ادامه دهند، با «پیامدهای اقتصادی بسیار سنگین» روبه‌رو خواهند شد.

«نیکول گراژفسکی»، استادیار مرکز مطالعات بین‌المللی دانشگاه ساینس‌پو در پاریس، وضعیت کنونی را «بلاتکلیفی دائمی» توصیف کرد و گفت طی ماه‌های گذشته تغییر اساسی چندانی رخ نداده، جز اینکه موضع ایران تثبیت‌تر شده و تلاش‌های مکرر آمریکا برای یافتن راه خروج از وضعیت فعلی نیز تاکنون به نتیجه نرسیده است.

بر اساس این گزارش، تهران در ماه جاری مجموعه‌ای از خواسته‌های خود را برای بازگشایی تنگه هرمز به واشنگتن ارائه کرده است. لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده و پرداخت غرامت جنگی از جمله خواسته‌هایی است که در این چارچوب مطرح شده است.

«مهرزاد بروجردی»، رئیس دانشکده هنر، علوم و آموزش دانشگاه علم و فناوری میسوری، نیز گفت تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون تلاش دارد قدرت و توان بازدارندگی خود را به نمایش بگذارد. به گفته او، استفاده از تنگه هرمز به‌عنوان یک اهرم راهبردی و اتخاذ مواضع سخت‌گیرانه در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب ارزیابی کرد.

نیویورک‌تایمز در ادامه نوشت، اظهارات ترامپ طی ماه‌های گذشته میان تهدید به تشدید حملات علیه ایران و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است. با این حال، اگر هدف از این رویکرد ایجاد ترس در تهران و وادار کردن مقام‌های ایرانی به امتیازدهی بوده باشد، نشانه‌ها حاکی از آن است که این سیاست نتیجه‌ای معکوس داشته است.

به نوشته این روزنامه، مقام‌های ایرانی ظاهراً به این ارزیابی رسیده‌اند که ترامپ تمایلی به ورود دوباره به یک جنگ تمام‌عیار ندارد؛ جنگی که می‌تواند قیمت جهانی نفت را افزایش دهد و در داخل آمریکا نیز از حمایت افکار عمومی برخوردار نباشد.

«الکس واتانکا»، پژوهشگر ارشد مؤسسه خاورمیانه در واشنگتن، در همین زمینه گفت به نظر می‌رسد محاسبه تهران این است که آمریکا در نهایت از یک رویارویی پرهزینه و بدون چشم‌انداز روشن خسته خواهد شد.

در همین حال، دولت آمریکا بخش عمده تمرکز خود را بر تشدید فشار اقتصادی علیه ایران قرار داده است. «جرد کوشنر»، داماد و فرستاده ترامپ، روز دوشنبه در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز مدعی شد مقام‌های ایرانی «هیچ علاقه‌ای به انجام کاری که برای ما منطقی باشد، نشان نمی‌دهند».

کوشنر، داماد و مشاور ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت مذاکرات، به محاصره دریایی اشاره کرد و گفت افزایش فشار بر اقتصاد ایران در حال حاضر یکی از محورهای اصلی سیاست ترامپ است.

ترامپ نیز روز سه‌شنبه اعلام کرد این محاصره همچنان «به‌طور کامل» برقرار است. او در عین حال مدعی شد تنگه هرمز کاملاً باز است؛ ادعایی که در شرایطی مطرح می‌شود که مقام‌های دریانوردی از وقوع حملات اخیر به برخی کشتی‌ها خبر داده‌اند.

«اسکات بسنت»، وزیر خزانه‌داری آمریکا، نیز اخیراً در گفت‌وگو با نیوزمکس اعلام کرد واشنگتن در حال طراحی اقداماتی است که به ادعای او در تاریخ انزوای اقتصادی یک کشور بی‌سابقه خواهد بود.

نیویورک‌تایمز یادآور شد: ایران پیش از این نیز دوره‌های سنگین فشار و تحریم اقتصادی را تجربه کرده است. تهران در سال ۲۰۱۵، پس از سال‌ها تشدید تحریم‌های بین‌المللی، با توافق هسته‌ای موافقت کرد و محدودیت‌هایی را در برنامه هسته‌ای خود پذیرفت.

با این حال، این روزنامه تأکید کرد که هزینه فوری تشدید تحریم‌ها احتمالاً پیش از هر گروه دیگری بر دوش مردم ایران خواهد افتاد؛ مردمی که هم‌اکنون نیز با تورم بالا و فشارهای اقتصادی گسترده مواجه‌اند.

واتانکا همچنین هشدار داد که از سرگیری جنگ می‌تواند دامنه درگیری را به زیرساخت‌های انرژی منطقه، پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه و مسیرهای کشتیرانی تجاری گسترش دهد.

نیویورک‌تایمز در پایان نوشت: در شرایط فعلی، احتمال ادامه بن‌بست میان تهران و واشنگتن، بدون دستیابی به راه‌حلی برای اختلافات اصلی از جمله برنامه هسته‌ای ایران و وضعیت تنگه هرمز، دست‌کم به اندازه احتمال از سرگیری جنگ جدی است.

گراژفسکی در جمع‌بندی این وضعیت هشدار داد هرچه این دوره بلاتکلیفی طولانی‌تر شود، تثبیت آن بیشتر خواهد شد و یافتن راه خروجی که هیچ‌یک از طرفین آن را به‌منزله عقب‌نشینی یا امتیازدهی تلقی نکند، دشوارتر می‌شود.

 

روزنامه «نیویورک‌تایمز» در گزارشی درباره وضعیت روابط ایران و آمریکا نوشت: ۲ کشور نه در حال مذاکره جدی هستند و نه در جنگ تمام عیار، بلکه در وضعیتی ناپایدار و بینابینی قرار گرفته‌اند که می‌تواند یا به بازگشت درگیری نظامی منجر شود یا به یک بن‌بست طولانی تبدیل شود.

به نوشته این روزنامه آمریکایی، مقام‌های ایرانی معتقدند مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات بزرگ در یک توافق مذاکره‌شده برای تهران منفعت دارد. در مقابل، واشنگتن ظاهراً شرط بسته است که تشدید فشار اقتصادی بتواند کاری را انجام دهد که حملات نظامی از انجام آن عاجز مانده‌اند.

آتش‌بسی که ۲ ماه پیش میان طرفین برقرار شد، قرار بود مسیر دستیابی به توافقی گسترده‌تر ظرف ۶۰ روز را باز کند؛ توافقی که برنامه هسته‌ای ایران و رفع تحریم‌های آمریکا را در بر بگیرد. اما این مهلت در هفته جاری به پایان رسید و ترامپ روز سه‌شنبه اعلام کرد هیچ «مذاکره یا گفت‌وگویی» در جریان نیست و برنامه‌ای نیز برای آن وجود ندارد.

نیکول گراجوسکی استادیار مرکز مطالعات بین‌المللی ساینس‌پو در پاریس وضعیت موجود را «برزخی دائمی» توصیف کرد و گفت در چند ماه گذشته، جز «تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاش‌های مکرر و تاکنون ناموفق آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج»، تغییر بنیادین چندانی رخ نداده است.
شروط ایران برای تنگه هرمز

نیویورک‌تایمز نوشت تهران در ماه جاری فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرده است؛ از جمله لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران و پرداخت غرامت جنگی.

شرایط مشابهی پیش از این نیز به‌عنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان طرفین مطرح شده بود و در تفاهم‌نامه‌ای که ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت، اما خیلی زود از هم پاشید، به آنها اشاره شده بود.

طبق این گزارش، ایران طی هفته‌های گذشته با عمان نیز درباره نحوه مدیریت آینده تنگه هرمز مذاکره کرده است.

جوان آنلاین: مهرزاد بروجردی رئیس کالج هنر، علوم و آموزش دانشگاه علوم و فناوری میزوری گفت: «تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون مصمم است قدرت خود را نشان دهد. استفاده ایران از تنگه هرمز به‌عنوان یک سلاح و چانه‌زنی سخت آن در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب درک کرد.»

تهدید‌های ترامپ نتیجه معکوس داد

نیویورک‌تایمز در بخش دیگری از گزارش خود نوشت لحن ترامپ طی چند ماه گذشته میان «تهدید به نابودی» ایران و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است.

این روزنامه سپس به نتیجه این راهبرد پرداخت و نوشت اگر هدف چنین رویکردی ترساندن مقام‌های ایرانی و وادار کردن آنها به امتیازدهی بوده، ظاهراً نتیجه‌ای معکوس داشته است.

به گزارش نیویورک‌تایمز، فشار نظامی نتوانسته واشنگتن را به اهداف خود برساند و آمریکا اکنون بر تشدید فشار اقتصادی علیه ایران تأکید دارد.

«جرد کوشنر» داماد و فرستاده ترامپ روز دوشنبه به فاکس نیوز گفت مقام‌های ایرانی تمایلی به پذیرش شرایط مطلوب آمریکا ندارند. او در پاسخ به سوالی درباره وضعیت مذاکرات، به محاصره دریایی با هدف وارد کردن ضربه بیشتر به اقتصاد ایران اشاره کرد و آن را محور فعلی تمرکز ترامپ دانست.

ترامپ نیز روز سه‌شنبه اعلام کرد این محاصره همچنان به‌طور کامل برقرار است.

اسکات بسنت وزیر خزانه‌داری آمریکا نیز اخیراً در گفت‌و‌گو با نیوزمکس گفت وزارتخانه تحت مدیریت او قصد دارد اقداماتی علیه ایران اعمال کند که به ادعای او «در تاریخ انزوای اقتصادی» یک کشور سابقه نداشته است.

در عین حال، نیویورک‌تایمز یادآوری کرد که ایران پیش از این نیز فشار‌های اقتصادی بین‌المللی را پشت سر گذاشته است. بسیاری از کارشناسان بین‌المللی نیز یادآور شده‌اند که دولت آمریکا در سال‌های گذشته تمام ابزار‌های اقتصادی و دیپلماتیک خود را برای اعمال فشار بر تهران به کار گرفته و گزینه جدیدی روی میز ندارد.

نیویورک‌تایمز در ادامه نوشت در صورت آغاز دوباره یک درگیری گسترده، پیامد‌های آن به ایران محدود نخواهد ماند.

به گزارش این روزنامه، ازسرگیری جنگ احتمالاً زیرساخت‌های انرژی منطقه، پایگاه‌های آمریکا در غرب آسیا و کشتیرانی تجاری را نیز وارد درگیری خواهد کرد.

با این حال، در شرایط فعلی ادامه بن‌بست نیز به همان اندازه محتمل است و مسائل اصلی اختلاف، از جمله برنامه هسته‌ای ایران و سرنوشت تنگه هرمز، همچنان بدون راه‌حل باقی مانده‌اند.

گراجوسکی با اشاره به شکست تلاش‌های واشنگتن برای یافتن راه خروج هشدار داد هرچه این وضعیت طولانی‌تر شود، مواضع طرفین نیز سخت‌تر خواهد شد.

او گفت: «هرچه این وضعیت برزخی بیشتر ادامه پیدا کند، بیشتر تثبیت می‌شود و ساختن یک راه خروج که هیچ‌یک از طرفین مجبور نباشد آن را به‌عنوان امتیازدهی معرفی کند، دشوارتر خواهد شد.»

بین الملل

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، «امل شبیب» خبرنگار سرویس عربی تسنیم، در ویدئوی تحلیلی خود به بررسی نقادانه سیاست های کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای خلیج فارس و تاثیر آن بر نبرد رمضان پرداخته است. این گزارش به صورتی مستدل سیاست های دوگانه این کشورها را که همزمان با میزبانی پایگاه‌های نظامی آمریکا در جنگ، بر سیاست «حسن همجواری» با ایران تأکید دارند را نمایان می‌سازد .

 

.

 

***

معروف است که می‌گویند «همسایه بر اهل خانه مقدم‌تر است». اما در سیاست برخی کشورهای خلیج فارس، پایگاه نظامی آمریکا جای همسایگی را گرفته و حملات اسرائیل به ایران به نمادی از این ائتلاف تبدیل شده است. کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند و از طریق آنها به همسایه خود، ایران، حمله می‌کنند و سکوهایی برای پرتاب پهپاد به سمت ایران در اختیار دارند، در حالی که به طور همزمان شعار «حسن همجواری» سر می‌دهند.

سوال تحلیل معکوس این نیست که آیا کشورها حق میزبانی از پایگاه‌های خارجی را دارند؟ بلکه این است که چگونه می‌توان استفاده از خاک یک کشور برای هدف قرار دادن همسایه آن را تحت عنوان توافقات دفاعی که حتی در زمان مواجهه با خطر از آنها حمایت نمی‌کند، بلکه آن را گرفتار می‌کند توجیه کرد؟

 حقوق بین‌الملل حاکمیت دولت بر قلمرو خود را به رسمیت می‌شناسد و به آن اجازه می‌دهد با کشورهای دیگر توافقات دفاعی منعقد کند. اما این حاکمیت مطلق نیست، چون نباید اجازه داد خاک یک کشور به بستری برای ارتکاب اقداماتی تبدیل شود که ناقض قواعد آمره حقوق بین‌الملل باشد. توافق‌نامه‌های استقرار نیروهای آمریکایی، حاکمیت را به دولت خارجی منتقل نمی‌کنند، اما حقوق مشخصی را به آن اعطا می‌کنند. مسئولیت بین‌المللی ممکن است زمانی مطرح شود که دولت میزبان از نقش میزبان بی‌طرف فراتر رفته و به تسهیل‌گر یا شریک در عملیات نظامی از طریق اجازه دادن برای استفاده از پایگاه‌ها در اجرای اقدامات نظامی غیرمشروع تبدیل شود. در این مورد چندین تناقض مطرح می‌شود:

تناقض اول: کشورهای خلیج فارس که میزبان پایگاه‌های آمریکایی هستند، شعار حسن همجواری سر می‌دهند در حالی که از خاک آن‌ها برای هدف قرار دادن ایران استفاده می‌شود. برای مثال قطر میزبان پایگاه العدید، بحرین میزبان ناوگان پنجم و کویت نیز یک مرکز لجستیک ارتش تروریست آمریکا است. این پایگاه‌ها دیگر صرفاً یک همکاری و مشارکت دفاعی نیستند، بلکه به نوک پیکان جنگ علیه ایران تبدیل شده‌اند.

تحلیلگران نظامی معتقدند کشورهای میزبان اکنون در موقعیت حقوقی حساسی قرار گرفته‌اند، زیرا از یک سو از حق حاکمیتی خود برای انعقاد توافقات دفاعی استفاده می‌کنند؛ اما از سوی دیگر، تعهد بین‌المللی دارند که اجازه ندهند از قلمرو آن‌ها به شکلی استفاده شود که به نقض قواعد حقوق بین‌الملل منجر شود.

اما تناقض دوم از این هم قابل‌توجه‌تر است: واشنگتن از پایگاه‌های خود در خلیج فارس برای حمله به ایران استفاده می‌کند، در حالی که کشورهای میزبان نظاره‌گر هستند و ادعا می‌کنند بخشی از جنگ نیستند، هم‌زمان ایران پایگاه‌های آمریکایی در منطقه را هدف قرار می‌دهد، چون این پایگاه‌ها به سپر انسانی ارتش آمریکا تبدیل شده‌اند.

ایران نسبت به این مسئله هشدار داده و تأکید کرده است که آمریکا از سرمایه، ثروت و زیرساخت‌های راهبردی کشورهای منطقه به عنوان سپر دفاعی برای ارتش ضعیف خود استفاده می‌کند. یعنی کشورهای میزبان هزینه را می‌پردازند و عواقب و پیامدهای آن را متحمل می‌شوند، در حالی که آمریکا به اهداف خود دست پیدا می‌کند.

تحلیل معکوس می‌گوید پایگاه‌های آمریکایی در منطقه نه برای دفاع از کشورهای میزبان، بلکه گروگان هستند. کشورهایی که میزبان این پایگاه‌ها هستند، کنترل خود بر تصمیم‌گیری حاکمیتی را از دست داده‌اند و به بخشی از یک پروژه نظامی تبدیل شده‌اند که در خدمت منافع آن‌ها نیست و هنگامی که جنگ گسترش پیدا کند، آن‌ها نخستین طرفی خواهند بود که در آتش این نبرد می‌سوزند.

حضور نظامی خارجی، صرف‌نظر از توجیهات آن، امنیت واقعی ایجاد نمی‌کند، بلکه تهدیدی دائمی ایجاد کرده و سرزمین میزبان را به میدان رویارویی تبدیل می‌کند و آن را به گروگان اراده ابرقدرت‌ها تبدیل می‌کند.

حسن همجواری بر پایه پایگاه‌های نظامی خارجی بنا نمی‌شود، بلکه بر احترام به حاکمیت و بر عدم تبدیل خاک هیچ کشوری به سکویی برای هدف قرار دادن کشور دیگر، استوار است. بنابراین سؤال واقعی این نیست که آیا یک کشور حق میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی را دارد؛ بلکه سوال این است که چند پایگاه آمریکایی به هدف تبدیل خواهند شد و چند کشور میزبان در آتش جنگ‌هایی که جنگ آن‌ها نیست، خواهند سوخت، پیش از آنکه دریابند حسن همجواری بر پایه پایگاه‌های نظامی خارجی بنا نمی‌شود. ببینید|طوفان فکری افسران پنتاگون برای فرار از مخصمه جنگ با ایران شکست پروژه «خاورمیانه جدید» نتانیاهو؛ ایران معمار نظم نوین غرب آسیا

 

و در نهایت این سؤال همچنان بی‌جواب می‌ماند که آیا این کشورها به شرط‌‌بندی خود روی پایگاه‌های آمریکایی ادامه خواهند داد؟ یا درک خواهند کرد که همسایه واقعی کسی نیست که پایگاه‌های نظامی را برای هدف قرار دادن آن‌ها میزبانی کند، بلکه کسی است که به حاکمیت خود احترام می‌گذارد و اراضی‌اش را به میدان جنگ مبدل نمی‌سازد.

انتهای پیام/