بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، با گذشت بیش از چهار سال از آغاز جنگ در اوکراین، تبعات و ترکشهای این بحران همچنان بر مناسبات سیاسی و اقتصادی در جغرافیای پساشوروی سایه افکنده است.
«مختار نظیروف»، تحلیلگر برجسته مسائل سیاسی در ازبکستان، در گفتگو با رسانهها به بررسی تغییر نقش منطقهای مسکو، تلاش کشورهای آسیای مرکزی برای یافتن شرکای بینالمللی جدید و حوزههایی که روسیه همچنان در آنها غیرقابل جایگزین است، پرداخته است.
نظیروف با اشاره به اینکه جنگ ماهیت رفتار بینالمللی روسیه را دستخوش تغییر کرد، میگوید: «روسیه پس از آغاز جنگ بستهتر و نظامیتر شد و منطق سیاسی آن به شدت صبغه نظامی به خود گرفت. کشورهای آسیای مرکزی ناگهان خود را در مواجهه با روسیهای دیدند که دیگر همان کشور پیش از جنگ نبود.»
به گفته این کارشناس برجسته، تا پیش از سال 2022، روابط روسیه با کشورهای این منطقه بر پایههای مستحکم سیاسی، اقتصادی و امنیتی استوار بود. اما انزوای بینالمللی و فشارهای ناشی از جنگ، این مناسبات تاریخی را پیچیده ساخت. جنگ همه بخشها را تحت تأثیر قرار داد؛ از سیاست و اقتصاد گرفته تا طرز فکر عمومی، ایدئولوژی و سمتوسوی کلی حکومت مسکو. با تغییر روسیه در طول جنگ، گفتگوی آن با کشورهای آسیای مرکزی نیز روزبهروز دشوارتر شد و کشورهای منطقه توجیه اخلاقی لازم را برای جستجوی گزینههای جایگزین پیدا کردند.
زیرساختهای شوروی؛ پیوند ناگسستنی اما شکننده
با وجود این تحولات سیاسی، روسیه همچنان عمیقاً در شریانهای اقتصادی منطقه ریشه دارد. زیرساختها، شبکههای لجستیکی، مسیرهای صادراتی و مهاجرت نیروی کار همچنان کشورهای آسیای مرکزی را به بازار روسیه پیوند میدهند. قزاقستان بیشتر نفت خود را از طریق بندر نووراسییسک روسیه صادر میکند و مبادلات تجاری ازبکستان و سایر همسایگان نیز وابستگی شدیدی به کریدورهای شمالی دارد. علاوه بر این، میلیونها تبعه آسیای مرکزی در روسیه مشغول به کار هستند.
نظیروف در این باره میافزاید: «پایههای اقتصادی هنوز پابرجاست. بخش عمدهای از آسیای مرکزی همچنان بخشی از ساختار اقتصادی برجامانده از دوران اتحاد جماهیر شوروی است. زیرساختها مشترک هستند و مسیرهای اصلی صادراتی از خاک روسیه …
