استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، هر ساله در ایام اربعین حسینی، مشهد میزبان هزاران دلدادهای است که با دلهایی سرشار از عشق و اخلاص، از میدان بسیج تا حرم مطهر امام رضا(ع) قدم برمیدارند. این مسیر، به نقطه تلاقی احساسات عمیق مذهبی و اجتماعی تبدیل میشود که به نوعی نشانگر عشق به اهل بیت(ع) و حس دلتنگی زائرانی است که نتوانستهاند به کربلا بروند.
میعادگاه جاماندگان اربعین میدان بسیج اعلام شده بود، قرارشان ساعت 8 صبح بود اما دلهای بی قرار و قلبهای شکسته که حسرت قرار پای عمودهای مسیر نجف تا کربلا راچون وزنه ای سنگین با خود حمل میکردند، خیلی زودتر به میدان آمدند.
موکبها و ایستگاههای صلواتی هم به خیابان امام رضا(ع) آمدند تا میزبان مردمی باشند که امروز قرار است مسیر عاشقی را تا حرم مطهر امام هشتم طی کنند و از دم مسیحایی امام مهربانیها، جان تازه ای بگیرند و غم دوریشان از اباعبدالله(ع) در روز اربعین التیام یابد؛ آخر این مسیر یک گنبد طلاست که نگاه به آن، کوه غم را در دل آب میکند و آرامش را به رگهای قلب تزریق میکند.
توصیف حال و هوای این آدمها سخت است، زنها، مردها، جوانان و کودکانی که هر کدام فارغ از تمام تفاوت ها، یک درد مشترک بزرگ دارند، دردی که جاماندن از مشایه است و دوایش نگاه مهربان انیس النفوس(ع)؛ جمعیت مثل رودخانه ای روان، به سمت حرم جاری است، هر کدام از اهالی این قبیله جاماندگان روایتی دارد چرا که جنس این عاشقی ها و ارادتها با واژه ها توصیف نمیشود. در بین جمعیت مادران جوانی میبینم که با طفل شیرخوار در آغوش آمده اند تا یادآور مظلومیت مادر 6 ماهه کربلا باشند.
دختربچه ها با پیراهن های مشکی و صورتهای کوچک که تداعی گر صورت دختر سه ساله اباعبدالله و سیلی های یزیدیان میشوند؛ در این مسیر انگار همه چیز دست به دست هم میدهد تا کربلا را مثل یک پرده نمایش جلوی چشمت بکشاند و اشکهایت را جاری کند.
فضا پر از زمزمههای عاشقانه ست، مردم طوری به گنبد نگاه میکنند و با امام رضا(ع) حرف میزنند که انگار حضور نورانی اش را کاملا حس کرده اند، آرام آرام به سمت حرم گام برمیدارند.
هر جامانده امروز خودش یک هیئت است، هم سینه میزند هم روضه میخواند، برخی هم از طریق …
