استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از گرگان، مردادماه برای مردم گلستان تنها نام یک ماه از تقویم نیست؛ یادآور سیلابهایی است که در چند دهه گذشته بارها جان، مال و آرامش مردم این استان را با خود بردهاند.
از سیلابهای دهه 80 تا فاجعه سال 1398 در آققلا و گمیشان و گرگان، گلستان همواره یکی از آسیبپذیرترین استانهای کشور در برابر مخاطرات طبیعی بوده است. استانی که به واسطه شرایط اقلیمی، شیب ارتفاعات و فاصله اندک مناطق کوهستانی با دشتهای مسکونی و کشاورزی، بیش از هر زمان دیگری به مدیریت پیشگیرانه و برنامهریزی علمی برای مقابله با سیلاب نیاز دارد.
با این حال، وقوع سیلاب اخیر در غرب گلستان نشان داد که همچنان میان شعارها، اعتبارات اختصاص یافته و اقدامات عملی فاصلهای قابل تأمل وجود دارد؛ فاصلهای که خسارت آن را مردم پرداخت میکنند.
بارشهای نقطهای در ارتفاعات غرب گلستان و سرحدات مرزی استانهای گلستان و مازندران اگرچه تلفات جانی به همراه نداشت اما خساراتی قابل توجه به زیرساختهای حملونقل و اراضی کشاورزی منطقه وارد کرد. روانآبهای ناشی از این بارشها پس از عبور از ارتفاعات به سمت دشتهای ساحلی بندرگز سرازیر شد و موجب انسداد مسیر بندرگز - باغوکناره، گلآلود شدن مسیر راهآهن گرگان - تهران و آبگرفتگی بخشی از اراضی کشاورزی شد.
اما سؤال اساسی آن است که آیا میتوان تمام این خسارات را تنها به حساب یک بارش نقطهای نوشت یا آنکه بخشی از آن نتیجه کمکاری، تساهل و ضعف مدیریتی در حوزه مدیریت منابع آب و پیشگیری از سیلاب است؟
کدام اعتبار ویژه!
فروردین ماه امسال و در جریان سفر رئیس کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست مجلس شورای اسلامی به گلستان، خبر اختصاص 200 میلیارد تومان اعتبار ویژه برای مدیریت سیلاب و رسیدگی به وضعیت منابع آب استان منتشر شد.
محمدجواد عسکری در جلسه ستاد پیشگیری، هماهنگی و فرماندهی عملیات پاسخ به بحران استان گلستان اعلام کرده بود که با رایزنی صورت گرفته با معاون وزیر نیرو مقرر شده 100 میلیارد تومان اعتبار در اختیار شرکت آب منطقهای گلستان قرار گیرد و 100 میلیارد تومان دیگر نیز از محل اعتبارات سازمان مدیریت بحران کشور به استان اختصاص یابد.
وی در آن جلسه تأکید کرده بود: «نمیتوانیم منتظر بمانیم و بگوییم …
