استانها
خبرگزاری تسنیم ـ مینا صدیقیان| در روزگاری که برگزاری جشنهای پرهزینه و نمایش سبک زندگی در شبکههای اجتماعی به بخشی از مناسبات اجتماعی تبدیل شده است، هنوز هم هستند افرادی که ترجیح میدهند مهمترین روزهای زندگیشان را نه با نور شمع و کیکهای چندطبقه، بلکه با روشن کردن چراغ امید در خانهای دیگر جشن بگیرند؛ انتخابی که شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما میتواند سرنوشت یک خانواده را دگرگون کند.
تولد، سالگرد ازدواج، موفقیت شغلی یا هر مناسبت شخصی، معمولاً فرصتی برای دورهمی، هدیه گرفتن و ثبت خاطرات است اما گاهی همین مناسبتها میتوانند معنایی فراتر از یک جشن پیدا کنند. وقتی هزینه برگزاری یک مراسم به آزادی انسانی اختصاص مییابد که تنها به دلیل ناتوانی مالی یا وقوع یک حادثه غیرعمد، پشت میلههای زندان مانده، آن مناسبت از یک خاطره شخصی به رویدادی اجتماعی تبدیل میشود که آثار آن تنها به یک روز محدود نمیماند.
این نگاه، سالهاست در میان برخی خیرین ایرانی شکل گرفته و به تدریج به فرهنگی ارزشمند تبدیل شده است؛ فرهنگی که بر اساس آن، شادیهای شخصی با شادی دیگران گره میخورد. در چنین نگاهی، ارزش یک جشن نه به هزینههای آن، بلکه به میزان تأثیری است که بر زندگی انسانهای دیگر میگذارد. امسال نیز یکی از خیرین البرزی تصمیم گرفت تولد خود را به شکلی متفاوت برگزار کند؛ تصمیمی که یک زندانی جرائم غیرعمد را به آغوش خانواده بازگرداند.
فرید کوپایی، همزمان با سیوپنجمین سالروز تولد خود، برای سومین سال متوالی هزینه برگزاری جشن تولدش را به آزادی یک زندانی جرائم غیرعمد اختصاص داد؛ اقدامی که نشان میدهد نیکوکاری، اگر به یک باور درونی تبدیل شود، محدود به یک مناسبت یا یک بار کمک کردن نخواهد بود، بلکه به رفتاری ماندگار و تکرارشونده تبدیل میشود. رفتاری که هر بار، امید را به خانهای بازمیگرداند و از یک مناسبت شخصی، خاطرهای ماندگار برای چندین انسان میسازد.
در جامعهای که گاه اخبار تلخ و مشکلات اقتصادی، امید را کمرنگ میکند، تکرار چنین رفتارهایی میتواند یادآور این باشد که هنوز هم سرمایه اجتماعی، همدلی و مسئولیتپذیری زنده است و افراد بسیاری حاضرند بخشی از داشتههای خود را برای حل مشکلات دیگران اختصاص دهند. آزادی یک زندانی جرائم غیرعمد، تنها رهایی یک فرد از زندان …
