حوزه امام و رهبری
به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم، مرکز مطالعات خبرگزاری تسنیم در سلسله یادداشتهایی به بازخوانی اندیشه اقتصادی شهید آیتالله سیدعلی خامنهای پرداخته است که در ادامه، دوازدهمین شماره آن با عنوان «اتولید، اولویت اول و مهمترین وصیت رهبر شهید» تقدیم نگاه مخاطبان محترم خبرگزاری تسنیم میشود.
سالهاست که اقتصاد ایران با واژهای دستوپنجه نرم میکند که هم آشناست و هم غریب. همه آن را شنیدهاند، اما کمتر کسی معنای واقعیاش را در زندگی روزمره خود لمس کرده است. آن واژه «تولید» است. شاید کارگری که در یک کارگاه کوچک نساجی دستگاههای فرسودهاش را روشن نگه میدارد تا نخریسی متوقف نشود، معنای این واژه را بهتر از خیلی اقتصاددانها میفهمد. کشاورزی که در دشتهای خوزستان با کمآبی و هزینه سوخت دستوپنجه نرم میکند نیز همینطور. اما شاید کمتر کسی میداند که همین مفهوم ساده و ملموس، در ذهن رهبر شهید انقلاب، به یک نقشه راه بزرگ برای نجات اقتصاد سیاسی ایران بدل شده بود. نقشهای که بیش از یک دهه، ستون فقرات سخنان اقتصادی او را تشکیل میداد و هر سال با شعاری تازه، در تقویم رسمی کشور نقش میبست.
ما وظیفه داریم تلاش کنیم بفهمیم چرا از میان همه طرحهای بزرگ اقتصادی رهبر شهید انقلاب، از اصلاح اصل چهلوچهار قانون اساسی گرفته تا تأکید بر اقتصاد دانشبنیان و تلاش برای کاستن سهم نفت از بدنه بودجه، هیچکدام به اندازه «تولید» به عنوان یک امر مقدس در کانون توجه او قرار نگرفت: «تولید داخلی بایستی بهعنوان یک چیز مقدّس شمرده بشود» (08/02/1395). برای پاسخ به این پرسش، باید ابتدا به عقب برگردیم و ببینیم اقتصاد ایران از کجا آمده بود و چه زخمهایی بر پیکرش نشسته بود.
میراث سنگین یک اقتصاد شکننده
اقتصاد ایران در سده گذشته، سرنوشتی عجیب داشته است. کشوری با منابع طبیعی سرشار، جمعیتی جوان و تاریخی پرافتخار در صنعتگری و تجارت، بهتدریج به اقتصادی تکمحصولی و وابسته به درآمد نفت تبدیل شد. این وابستگی، میراثی بود که از دوران پیش از انقلاب به یادگار مانده بود. دورانی که درآمدهای بادآورده نفتی، نیاز به تولید داخلی را کمرنگ کرده و کشور را به خرج پول نفت و واردات کالا از خارج عادت داده بود. هر بار که قیمت نفت در بازارهای جهانی افت میکرد، …
