استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، زمان آن رسیده که «جهاد مردمی» از یک کنش مقطعی و واکنشی، به یک «سامانه هوشمند و ماندگار» تبدیل شود. در آسیبشناسی کنونی، مهمترین خلأ، نه فقدان نیرو که فقدان «ساختار حلقههای میانی» و «قطبنمای دقیق مسیر» است. راهکار برونرفت از این وضعیت، مبتنی بر سهضلعی راهبردی «تغییر پارادایم»، «سامانه محلهمحور» و «مرکز رصد نشاط» طراحی شده است که در ادامه تبیین میشود.
1. تغییر پارادایم؛ از «نگهبانی انفعالی» تا «پیشگامی تمدنی»
نخستین و بنیادیترین اقدام، تحول در نگاه کلان به چیستی جهاد است. پارادایم سنتی، جهاد را در چارچوب «دفاع در برابر تهدید» تعریف میکند؛ اما پارادایم نوین، آن را به «رقابت در افق تمدنسازی» ارتقا میدهد. این تغییر به معنای کماهمیت شمردن دشمنشناسی نیست، بلکه به معنای عبور از «واکنشگری» به «اقدامگری پیشدستانه» است.
در این نگاه، هر کنشگر مردمی از یک «سرباز وظیفهشناس» به یک «کارآفرین اجتماعی» و «مسئلهیاب بومی» بدل میشود. به جای آنکه انرژی عظیم ملت صرف «مقابله با وضع موجود» شود، باید صرف «ساخت وضع مطلوب» گردد. این تغییر گفتمان، تمام شاخصهای ارزیابی، بودجهبندی و حتی زبان ارتباطی ما را متحول میکند و جهاد را از حاشیه امنیت، به متن توسعه و آبادانی کشور میکشاند.
2. سامانه هماهنگکننده محلهمحور؛ حلقه گمشده عملیاتی
در بستر پارادایم جدید، عملیاتیترین رکن، «سامانه هماهنگکننده محلهمحور» است. ساختارهای فعلی عمدتاً بروکراتیک، متمرکز و دیرپاسخ هستند؛ در حالی که ماهیت جهاد، چابکی و سرعت را طلب میکند. این سامانه، یک شبکه غیرمتمرکز از «قرارگاههای محلهای» است که به جای انتظار برای فرمان از بالا، بر اساس ظرفیتهای عینی و مزیتهای نسبی هر منطقه (فرهنگی، صنعتی، خدماتی و حتی اقلیمی) تعریف میشود.
کارکرد این سامانه، صرفاً اطلاعرسانی نیست؛ بلکه «همافزایی موازیکارها» و «تبادل تجربه» میان محلات مختلف است. برای نمونه، حل معضل ترافیک یا بیکاری در یک محله، توسط معلمان، مهندسان و بازاریان همان محله با پشتیبانی این سامانه، به یک پروژه …
