استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از بهشهر، هنوز دود حریقهای قبلی از آسمان میانکاله کنار نرفته بود که بار دیگر شعلههای آتش، نفس این پناهگاه ارزشمند حیاتوحش را به شماره انداخت؛ اتفاقی که حالا دیگر از یک حادثه مقطعی عبور کرده و به یک بحران تکرارشونده تبدیل شده است.
امروز دوشنبه، دوازدهم مردادماه، برای دهمین بار در کمتر از یک ماه، آتش در بخشهایی از پناهگاه حیاتوحش میانکاله زبانه کشید و بار دیگر پوشش گیاهی این ذخیرهگاه کمنظیر طبیعی را طعمه خود کرد.
تکرار پیدرپی آتشسوزیها در یکی از مهمترین زیستبومهای ایران، این پرسش جدی را پیش روی افکار عمومی و مسئولان قرار داده است که چرا میانکاله این روزها تا این اندازه در برابر حریق آسیبپذیر شده و چه عواملی پشت پرده این سلسله آتشسوزیها قرار دارد؟
بر اساس گزارش خبرنگاران محلی، با شدت گرفتن آتش و دشواری دسترسی زمینی به برخی نقاط، قرار است یک فروند بالگرد برای مشارکت در عملیات اطفای حریق به منطقه اعزام شود تا از گسترش بیشتر آتش جلوگیری شود.
همزمان، محیطبانان، نیروهای یگان حفاظت محیطزیست و گروههای عملیاتی از نخستین ساعات وقوع حادثه وارد میدان شدند و عملیات مهار آتش را آغاز کردند. همچنین تجهیزات اطفای حریق، ماشینآلات سنگین، تانکرهای آب و نیروهای پشتیبان نیز برای کنترل شرایط به منطقه اعزام شدهاند.
میانکاله یکی از ارزشمندترین زیستگاههای طبیعی کشور و مأمن هزاران پرنده مهاجر، گونههای نادر گیاهی و جانوری و یکی از مهمترین ذخیرهگاههای زیستکره جهان به شمار میرود و هر بار که شعلههای آتش بخشی از این پهنه را در بر میگیرد، تنها علفزارها نمیسوزند؛ بخشی از سرمایه طبیعی ایران، زیستگاه گونههای ارزشمند و میراثی که طی هزاران سال شکل گرفته، در معرض نابودی قرار میگیرد.
آنچه نگرانیها را دوچندان کرده، تکرار این حوادث در فاصله زمانی کوتاه است. ثبت 10 آتشسوزی در کمتر از یک ماه، دیگر یک اتفاق معمولی نیست و ضرورت بررسی دقیق علل وقوع این حریقها، تقویت سامانههای پایش، افزایش تجهیزات اطفای حریق، بهرهگیری از فناوریهای نوین برای رصد منطقه و برخورد قاطع با عوامل احتمالی انسانی را بیش از هر زمان دیگری آشکار میکند.
در شرایطی که فصل گرما و خشکی پوشش گیاهی، احتمال گسترش آتش را افزایش داده است، انتظار میرود همه دستگاههای مسئول با بسیج امکانات، ضمن مهار کامل این حریق، برنامهای جامع برای پیشگیری از تکرار چنین رخدادهایی تدوین کنند؛ چرا که میانکاله، میراث طبیعی یک استان یا یک منطقه نیست، بلکه سرمایهای ملی است که حفاظت از آن، مسئولیتی فراتر از مرزهای جغرافیایی مازندران به شمار میرود.
اکنون نگاهها به میانکاله دوخته شده است؛ به سرزمینی که این روزها بیش از همیشه، به جای آواز پرندگان مهاجر، صدای شعلههایی را میشنود که نباید اینقدر تکراری میشدند.
انتهای پیام/
