استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از گرگان، گلستان در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری با واقعیت پیچیده مدیریت منابع آب و مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی مواجه شده است؛ استانی که اگرچه به دلیل برخورداری از جنگلهای هیرکانی، رودخانههای متعدد و اراضی کشاورزی گسترده بهعنوان یکی از مناطق برخوردار کشور شناخته میشود، اما همزمان در معرض تهدیدهایی همچون سیلابهای ناگهانی، فرسایش شدید خاک، رسوبگذاری رودخانهها و کاهش ظرفیت آبگذری مسیرهای طبیعی قرار دارد.
وقوع بارشهای رگباری و نقطهای که در سالهای اخیر شدت و فراوانی بیشتری پیدا کرده، معادلات مدیریت سیلاب را در این استان تغییر داده است. دیگر تنها میزان بارندگی عامل تعیینکننده خسارت نیست، بلکه مجموعهای از عوامل طبیعی و انسانی از جمله شیب بالای حوضههای آبریز، تخریب پوشش گیاهی، فرسایش اراضی شیبدار، ورود رسوبات به رودخانهها، ساختوسازها و وجود سازههای تقاطعی غیراستاندارد، نقش مهمی در افزایش شدت و سرعت روانابها ایفا میکنند.
بر اساس اعلام مسئولان حوزه آب، گلستان با داشتن حدود 3200 کیلومتر رودخانه، سهم قابل توجهی از شبکه رودخانهای کشور را در اختیار دارد؛ اما شرایط توپوگرافی و اقلیمی این استان سبب شده بسیاری از حوضههای آبریز با پدیده جریانهای سیلابی سریع مواجه باشند؛ جریانی که به گفته کارشناسان، در برخی مناطق بیشتر از آنکه یک سیلاب آرام باشد، به دلیل سرعت و حجم بالای حرکت آب، به یک جریان تخریبی تبدیل میشود.
در چنین شرایطی، مدیریت مهندسی رودخانهها، لایروبی نقاط بحرانی، اصلاح سازههای آبگذری، کنترل رسوبات در بالادست و هماهنگی میان دستگاههای متولی، به یک ضرورت اجتنابناپذیر تبدیل شده است.
اکنون با توجه به شناسایی نقاط اولویتدار در شبکه رودخانهای استان، برنامهریزی برای اجرای عملیات لایروبی و ساماندهی مسیرهای پرخطر در دستور کار قرار گرفته است؛ برنامهای که هدف آن کاهش ریسک سیلاب، افزایش ظرفیت عبور آب و ایجاد آمادگی بیشتر برای مواجهه با بارشهای پیشرو است. با این حال، کارشناسان تأکید دارند که مقابله پایدار با سیلاب تنها با اقدامات مقطعی امکانپذیر نیست و نیازمند نگاهی جامع به مدیریت حوزه آبخیز، حفاظت از منابع طبیعی و اصلاح الگوی بهرهبرداری از سرزمین …
