بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، در گزارش نخست از سلسله گزارشهای بررسی وضعیت حقوقی و ژئوپلیتیکی دریای خزر، ماهیت حقوقی کنوانسیون آکتائو را زیر ذرهبین قرار دادیم و به کالبدشکافی و رد ادعاهای غیرمستند و نادرستی نظیر سهم 50 درصدی ایران از این دریا پرداختیم.
با این حال، سوال بسیار مهم و کلیدی که امروز افکار عمومی، کارشناسان حقوق بینالملل و ناظران سیاسی با آن مواجهند این است: چرا پس از گذشت 8 سال از امضای این سند تاریخی در سال 2018 میلادی، دولت مسعود پزشکیان تصمیم گرفته تا لایحه الحاق به این کنوانسیون را با «قید یکفوریت» به مجلس شورای اسلامی ارسال کند؟
پاسخ به این پرسش راهبردی را نباید صرفاً در لابهلای متون و مباحث خشک حقوقی جستجو کرد؛ بلکه ریشه این تصمیم در قلب تحولات پرشتاب، پیچیده و حساس ژئوپلیتیکی و امنیتی منطقه نهفته است که در سالهای اخیر شتاب فزایندهای به خود گرفته است.
پایان یک توقف طولانی؛ چرا کنوانسیون آکتائو اکنون فوریت یافت؟ …
