استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، هفته خبرنگار که از راه میرسد بهانهای میشود تا قلمهای بیقرار، دمی از هیاهوی خبرهای روزمره بیاسایند و به دنبال سوژهای برای تپشهای قلب سرزمینمان باشند؛ همزمان با این هفته به همت ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی، کولهبار سفر اصحاب رسانه به مقصدی بسته شد که نامش با «رنگ» عجین است؛ روستای «چنشت»؛ همانجا که انگار دستی غیبی، پالت رنگهای کویر را بر تن دیوارها و لباسهای مردمانش پاشیده است.
همین که قدم به بافت تاریخی روستا میگذاریم، گویی زمان در لایههای غبارآلود تاریخ ایستاده است، کوچههای باریک با دیوارهای کاهگلی بلند که دستهای پینه بسته پیرمردان روستا آنها را با عشق بالا بردهاند ما را به سفری در اعماق آرامش میبرد. نور آفتاب، مورب از میان سقفهای چوبی و نیمهباز کوچهها میگذرد و سایهروشنهای خیالانگیزی را روی زمین مینشاند.
اینجا، کوچه فقط راهی برای عبور نیست؛ کوچه، شناسنامه است و وقتی در میان کوچههای تنگ و باریک قدم میزنی، گاهی دیوارهها چنان به هم نزدیک میشوند که شانههایت به گرمی خشتهای قدیمی دیوار میخورد؛ همانجا که مردم چنشت به آن «کوچه آشتیکنان» میگویند؛ نامی پرمعنا که حتی نامش هم بوی صلح میدهد، کوچهای که اگر قهر بودی، ناچار بودی شانه به شانه دیگری بگذری و در آن تنگنای پر از عطر کاهگل، گره ابروها باز شود و لبخندی جانشین کینهها گردد.
میدانگاهی برای وصل
اما جذابیت چنشت تنها در کوچههای درهمتنیدهاش نیست، در قلب این معماری سنتی، میدانگاهی کوچکی خودنمایی میکند که سالهاست شاهد زیباترین صحنههای پیوند در این دیار است. جایی که مردمان روستا آن را برای روزهای شادی و عروسیها به یادگار گذاشتهاند، اینجا نه خبری از تالارهای پرزرق و برق شهری است و نه صدای موسیقیهای گوشخراش؛ اینجا، خشت و گل، تماشاگر رقص دستمالها و شنوندهی نوای سازهای محلیاند. میدانگاهی عروسی، جایی است که روح جمعی روستا در آن متبلور میشود؛ جایی که همه اهالی از کوچک تا بزرگ، در شادی جوانان روستا شریک میشوند و پیوند نوپا در محضر دیوارههای اصیل و استوار روستا متبرک میشود.
رنگهایی که با آدمی حرف میزنند
در چنشت رنگ فقط یک واژه …
