استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از لنگرود، اسماعیل یکتایی لنگرودی، شاعر، نویسنده، آزاده و جانباز 70 درصد، روایت زندگیاش را از روزهایی آغاز میکند که خبر بیماری و سپس رحلت امام خمینی(ره) در اردوگاه اسارت به گوش آنان رسید؛ روزهایی که اسیران ایرانی، دور از وطن و در شرایط سخت اردوگاههای رژیم بعث عراق، برای سلامتی امام نذر میکردند و حتی شایعهای میان آنان شکل گرفته بود که هرکس قرآن را کامل حفظ کند، میتواند به دیدار امام برود، یکتایی نیز از جزء سیام شروع کرده بود و پنج جزء آخر قرآن را حفظ کرده بود که خبر ارتحال امام رسید.
او از آن روز به عنوان یکی از سختترین لحظات دوران اسارتش یاد میکند؛ روزی که اسیران ایرانی در گرمای طاقتفرسای عراق، لباس تیره پوشیدند تا اندوه خود را برای رحلت امام نشان دهند. فرمانده اردوگاه که از این رفتار متعجب شده بود، از آنان پرسید چه اتفاقی افتاده است و وقتی پاسخ را شنید، با شگفتی گفت: «شما دیگر چه کسانی هستید؟» یکتایی میگوید این صحنه برای او معنای عمیقی داشت؛ اینکه حتی پشت خاکریز پنهان اسارت نیز عشق به امام و رهبری در میان اسیران زنده بود.
در همان روزهای تلخ، خبر انتخاب آیتالله خامنهای به رهبری جمهوری اسلامی به گوش اسیران رسید؛ خبری که به گفته یکتایی، برای آزادگان آرامشبخش بود، او میگوید دشمن تصور میکرد پس از ارتحال امام، ایران از هم میپاشد، اما انتخاب سریع رهبر جدید نشان داد مسیر انقلاب بدون گسست ادامه پیدا کرده است.
یکتایی که در عملیات والفجر10 به اسارت درآمده و در شهریور سال 1369 آزاد شده بود، چند ماه بعد از آزادی در نخستین دیدار جمعی آزادگان با رهبر انقلاب حضور یافت. اما این تنها دیدار او نبود؛ فعالیتش در حوزه ادبیات مقاومت، ثبت خاطرات آزادگان و همکاری با دفتر ادبیات مقاومت حوزه هنری، پای او را بارها به دیدارهای مختلف کشاند. او میگوید نزدیک به هشت یا 9 دیدار اختصاصی با رهبر شهید انقلاب داشته که هرکدام برایش خاطرهای ماندگار ساخته است.
مسیر نویسندگی یکتایی نیز از همان روزهای پس از آزادی شکل گرفت، او در بیمارستان شهید مصطفی خمینی بستری بود که استاد رحیم زریان، شهید مرتضی آوینی و مرتضی سرهنگی به ملاقاتش آمدند و دفتر صدبرگی در اختیارش گذاشتند تا خاطراتش را بنویسد که حاصل این تشویقها، …
