استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم، ایران در آستانهی یک دگرگونی ساختاری بیسابقه قرار دارد؛ پیشبینیها از رسیدن 28 میلیون سالمند تا سال 2050 حکایت دارند. اما در حالی که بحث اصلاح صندوقهای بازنشستگی و ظرفیت بیمارستانها بالا گرفته، پرسشهای بنیادینتر و تکاندهندهتری در میان است: چرا نرخ باروری به پایینترین سطح خود رسیده؟ و چگونه تروماهای روانی و تغییرات سبک زندگی، نسلِ میانه را در برابر «سالمندی پرهزینه» بیدفاع گذاشته است؟
وقتی حرف از افزایش سن سالمندان میشود، ذهن من ناخودآگاه بهسوی خودم و همنسلهایم میرود؛ به این واقعیتِ تلخ که ما هم بیصدا، قدمبهقدم بهسوی همان نقطهای میرویم که دربارهاش هشدار میدهیم. و شاید دردناکترین بخشِ ماجرا همینجاست: ما در دورهای افتادهایم که ناخواسته قربانیِ ساختاری شدهایم که نه آن را ساختهایم و نه مجال گریز از آن را داریم. جوانهایی که امروز به سن ازدواج رسیدهاند، آینده را نه با امید، که با تردید نگاه میکنند؛ تردیدی که ریشهاش در لایههای عمیقتر از جدولهای آماری است. …
