اقتصادی
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم, بحران ناترازی انرژی در ایران، اکنون از یک چالش فنی در شبکه برق، به یک گره پیچیده در معادلات اقتصادی و حقوقی تبدیل شده است. در حالی که دولت با دستور رئیسجمهوری و توافق میان وزارتخانههای نیرو و صمت، وعده تأمین پایدار برق در دو ماه مرداد و شهریور را داده است، اما این تصمیم در میانهی دو فشار متضاد قرار گرفته است: از یک سو زیانهای انباشته تولیدکنندگان و از سوی دیگر، حقوق قانونی و غیرقابلمذاکره کارگران.
تسکین موقت؛ بازگشت برق به قلب صنایع
در نشستی به ریاست معاون اجرایی رئیسجمهوری، تصمیم شد تا در مرداد و شهریور، محدودیتهای برق واحدهای تولیدی لغو شود. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که بخش تولید در سال 1404با یکی از سختترین دورههای ناترازی انرژی روبهرو بود؛ بهطوری که بسیاری از بنگاهها تنها حدود 150روز در سال امکان فعالیت مؤثر داشتند.
قطعیهای برق در ماههای گذشته، صرفاً به معنای توقف چندساعته ماشینآلات نبود؛ بلکه منجر به اختلال در زنجیره تولید، کاهش بهرهبرداری از ظرفیت کارخانهها، افزایش هزینههای سربار و در نهایت، ناتوانی صنایع در ایفای تعهدات خود در برابر مشتریان داخلی و خارجی شد. اکنون دولت قصد دارد با استفاده از ظرفیت روزهای جمعه و بهرهگیری از بورس انرژی، این روند را در دو ماه پیشرو معکوس کند.
نبرد بر سر «روز جمعه»؛ تقابل بهرهوری و قانون کار
اما در لایه دوم این بحران، بحث «مدیریت روزهای تعطیلی» قرار دارد. صنایع برای جبران زمانهای از دست رفته و کاهش زیانها، پیشنهادی را مطرح کردهاند که در صورت قطعی برق در میان هفته، آن روز به عنوان «تعطیلی هفتگی» واحد در نظر گرفته شود و در مقابل، روز جمعه به عنوان روز کاری جایگزین گردد.
این طرح که از سوی خانه صنعت، معدن و تجارت (صمت) پیشبینی شده، هدفش حذف هزینههای مازاد بابت فوقالعادههای جمعهکاری است. اما این پیشنهاد با دیوار سخت «قانون کار» برخورد کرده است. نمایندگان کارگری با استناد به ماده 62قانون کار، تأکید میکنند که روز جمعه تعطیلی رسمی و قانونی است و هرگونه اشتغال در این روز، باید با پرداخت 40درصد «اضافه بر مزد» و فوقالعاده قانونی همراه باشد.
