یادداشت| اربعین؛ جایی که نوجوانان، حماسه را از نو می‌نویسند - تسنیم

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، اربعین، این روزها دیگر فقط یک راهپیمایی کهن یا یک همایش مذهبی نیست؛ به صحنه‌ی بی‌بدیل ظهور نسلی تبدیل شده که شاید کمتر کسی صدایشان را شنیده باشد. نسل جوان و نوجوانانی که در این مسیر غبارآلود و نورانی، نه به عنوان تماشاگر، که به مثابه راویانِ زنده‌ی یک تحول عظیم، قدم برمی‌دارند. اربعین امروز، بیش از هر چیز، روایت دوباره‌ی ماست؛ نسلی که با هر گام، از انفعال و روزمرگی فاصله می‌گیرد و در دل گرمی خاک کربلا، هویت گم‌شده‌ی خویش را بازمی‌یابد.

جوانی که در موکب، با دست‌های ترک‌خورده‌اش چای می‌ریزد، نوجوانی که خسته از راه، اما مصمم، پرچمی بر دوش گرفته و کنار پیرمردی بی‌زبان، هم‌قدم می‌شود؛ دختری که با چشمانی بارانی، برای غریب‌ترین غریب تاریخ، نامه‌ای عاشقانه می‌نویسد و پسری که در گرمای سوزان، کفش‌های زائران را مرمت می‌کند... این‌ها، تصاویر کلیشه‌ای یک مراسم میلیونی نیستند؛ این‌ها، الفبای تازه‌ای از انسان شدن اند که این نسل، با تمام وجودشان ورق می‌زنند.

نسل امروز، تشنه‌ی راستی‌ست، نه شعار. در اربعین، تشنگی‌شان را با جرعه‌هایی از مهربانی بی‌چشم‌داشت سیراب می‌کنند. اینجا، جوانی که در فضای مجازی، غرق در هیاهوی توخالی بود، ناگهان خود را در آینه‌ی چشمان یک کودک عراقی می‌بیند که با لبخند، نانی نصفه را با او قسمت می‌کند. اینجا، نوجوانی که از آینده می‌ترسید، در دل تاریکی شب مسیر، چراغ امیدی می‌شود برای پیرزنی که رمقی برای ادامه ندارد. اربعین، برای این نسل، یک کارگاه انسان‌سازی بی‌نظیر است؛ کارگاهی که در آن، از خودخواهی زدوده می‌شوند و به مای بزرگتری می‌پیوندند که مرزهای زبان، ملیت و نسل را در هم می‌شکند.

اما حیف که این همه شور و تحول، چه‌بسا با پایان سفر، در دل کوچه‌ پس‌ کوچه‌های خاطره، گم شود. راستی چرا روایت این جوانان و نوجوانان، که آینده سازان این مرز وبوم‌اند، در قاب کتاب‌ها، فیلم‌ها و مستندهای ماندگار، جای شایسته‌ ای ندارد؟

 چرا …