بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، همزمان با افزایش بیسابقه تورم در ترکیه و تداوم بحران اقتصادی در این کشور، تب و تاب مباحث نظری درباره مشکلات ساختاری اقتصاد، بالا گرفته است.
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی ترکیه معتقدند که نوع رویکرد و رفتار اردوغان و حزب عدالت و توسعه برای ربط دادن بحران اقتصادی و ناکارآمدی سیاستهای اقتصادی دولت به عوامل خارجی و مشکلات منطقهای و فرامنطقهای، فرار رو به جلو است و پیش از هر چیز، باید به موانع و اشکالات ساختاری توجه شود.
دارون عجم اوغلو اقتصاددان ارمنی تبار ترکیه و برنده جایزه نوبل اقتصاد، یکی از صاحب نظران است که در ذکر مهمترین مشکلات ساختاری اقتصاد ترکیه، به فاکتور مهمی به نام تکنولوژی یا فن آوری اشاره میکند.
توجه به حجم صادرات ترکیه به بازارهای مختلف جهان، گویای این واقعیت است که بخش غالب و عظیمی از اقتصاد ترکیه، هنوز هم در یک فضای سنتی به سر میبرد که به دلیل عدم انطباق با دانش و فن آوری روز، نمیتواند سود کلانی به دست بیاورد.
اقتصاد ترکیه و سطح فن آوری پایین
ابراهیم قهوه چی از تحلیلگران مشهور اقتصادی ترکیه میگوید: «یکی از موضوعاتی که در این چند سال آن را پیگیری کردهام، سطح فناوری کشورمان است. من این دادهها را از طریق صادرات از نزدیک رصد میکنم. به خاطر دارم که هفته گذشته، روزنامه Ekonomi Gazetesi تیتر زد: صنعت نمیتواند از دام فناوری متوسط فرار کند. اساس این خبر وابستگی شرکتهای ISO-500 و 500 دوم به سطح فناوری آنها بود. در هزار شرکت بزرگ صنعتی، دو سوم ارزش افزوده هنوز از تولید فناوری پایین و متوسط-پایین حاصل میشد».
قهوه چی میگوید: «تنها 7.2 لیره از هر 100 لیره تولید کالا در ترکیه، از فناوری بالا حاصل میشود. 66.3٪ از کل ارزش افزوده از تولید فناوری پایین و متوسط-پایین حاصل میشود. در سال 1999 میلادی 26.05٪ از صادرات از تولیدات با فناوری بالا و متوسط-بالا حاصل میشد. این نرخ هشت سال بعد (در سال میلادی2007) به 36.90٪ افزایش یافت. نرخ پیشرفت فناوری سالانه ما از سال 1999 تا 2007 میلادی 1.36 واحد درصد بود. اگر بهبود متوسط مشابهی ادامه مییافت، نرخ صادرات ما برای محصولات با فناوری بالا و متوسط-بالا به جای 44.0٪ امروز، 62.68٪ میبود. در سال 2017، سطح فناوری …
