بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، این روزها در ترکیه، یک بار دیگر بحث بر سر واردات انرژی و افزایش قیمت بنزین، گازوئیل و گاز طبیعی بالا گرفته است. چرا که در اثنای بحران اقتصادی و تورم روزافزون، بنزین و گازوئیل هم به ترتیب قیمت 70 لیره و 80 لیره برای هر 1 لیتر را ثبت کردند و حالا بسیاری از متخصصین بازار انرژی، بر این باورند که ترکیه به منظور کنترل قیمت ها و مقابله با تورم بیسابقه در بازار سوخت، باید صرفاً بر واردات مداوم تکیه نکند و برای انتخاب یک مسیر خردمندانه و دوراندیشانه در تامین انرژی، به تجارب چین بنگرد.
مهمت اوغوتچی از دیپلمات های بازنشسته وزارت امور خارجه ترکیه و رئیس کنونی باشگاه انرژی در لندن پایتخت انگلیس، در عین حال یک متخصص با تجربه در مطالعات چین شناسی است.
او به آنکارا توصیه کرده که به منظور رهایی از تب و تاب مداوم افزایش قیمت نفت و بنزین، نیم نگاهی به استراتژی کلان چین داشته باشد.
نظر به اهمیت نکات فنی و راهبردی یادداشت اوغوتچی، خالی از لطف نخواهد بود اگر بخش هایی از پیشنهادهای او را با هم مرور کنیم:
چرا چین ابرقدرت نفتی می شود؟
در طول سالهای متمادی، یک الگوی تغییرناپذیر در دنیای نفت غالب بود: وقتی بحرانی رخ میداد، همه نگاهها به ریاض دوخته میشد و بازار می پرسید: آیا عربستان سعودی شیرهای نفت را باز میکند؟ آیا اوپک تولید را افزایش میدهد؟ از بحران نفتی 1973 تا جنگهای خلیج فارس، این سؤالات عمدتاً در قلب ژئوپلیتیک جهانی نفت قرار داشتند.
سپس مسکو از طریق اوپک پلاس، جایگاهی مانند ریاض پیدا کرد و در ادامه، انقلاب نفت شل آمریکا رخ داد. رفته رفته آمریکا از روسیه و عربستان سعودی پیشی گرفت و به بزرگترین تولیدکننده نفت خام جهان تبدیل شد و در سال 2025 به رکورد جدید 13.6 میلیون بشکه در روز رسید.
ولی صبر کنید! قضیه همین جا تمام نمی شود و اکنون یک قدرت چهارم نیز در این عرصه حضور دارد: چین. این کشور بزرگترین تولیدکننده یا صادرکننده جهان نیست و دارای ذخایر بی نظیری مانند عربستان سعودی نیست اما یک سلاح متفاوت دارد: قدرت خرید.
آری چین، قدرت خرید مداوم خود را به عنوان یکی از بزرگترین مشتریان نفت جهان به یک سلاح …
