فرهنگی
به گزارش سرویس فرهنگی خبرگزاری تسنیم، علم، دانایی، فرزانگی و حکمت زیربنای هر تمدنی را تشکیل داده و بدون آن هیچ تمدنی پایه ریزی نمی شود، بزرگان اندیشه و حکمت از گذشته تاکنون بر اهمیت دانایی و خرد و به کارگیری آن در زندگی (کاربردی کردن علوم و استفاده آن در متن زندگی فردی و اجتماعی) تاکید کرده و دیگران را به اندیشه کردن، دوری از تبعیت محض بدون فکر، به کارگیری قوه عاقله و دوری از نادانی و جهل فراخوانده اند؛ از جمله، سقراط (فیلسوف یونانی که با روش و اهداف سوفسطاییان مخالفت ورزید و شاگردان خود را به اندیشه دعوت می کرد و از برجستگان فلسفه غرب محسوب می گردد و بنیانگذار روش دیالکتیک در گفتگو است) چنین گفته: کارهای بزرگ، مناسب مردانی است که افکار بزرگ دارند.
شاگردش افلاطون حکیم نیز بر این باور بوده که به دنیا نیامدن بهتر از تعلیم نیافتن و نادان ماندن است، زیرا جهالت ریشه همه تیره بختی هاست. وی همچنین گفته: زینت انسان سه چیز است: علم، محبت و آزادگی. (بزرگان فلسفه در غرب، ص45- 44).
در اسلام نیز علم و دانش اهمیت بسزایی دارد و برای درک اهمیت علم آموزی، عمل به آن، آموزش به افراد نادان و کم سواد و دستگیری از آنان، برتری اهل علم نسبت به دیگران و در یک سخن، ارزش و جایگاه علم و عالم، کافی است به قرآن مجید به عنوان دستور العمل انسان ساز و سعادت پرور، نظری بیندازیم و درباره اش تامل نماییم. (چهل حدیث در فضیلت علم آموزی، ص14- 11). خداوند بلند مرتبه، وحی خود را با دستور به خواندن (اقرأ) شروع کرده، به قلم و آنچه با آن می نویسند، سوگند خورده و جایگاه اهل علم را بسیار بالا برده و تصریح فرموده از میان بندگان، تنها دانشمندان از خدا خشیت و هراس دارند (سوره فاطر، آیه 28) و در جای دیگر تاکید فرموده خداوند به اهل ایمان درجه بخشیده (و مومنان را نسبت به دیگر انسان ها برتری داده) و کسانی که اهل علم هستند را (هم از ایمان برخوردار بوده و هم علم و دانش دارند) درجات عطا کرده و (بر مومنان کم برخوردار از علم، برتری داده است). (سوره مجادله، آیه 11).
یادآوری این نکته نیز ضروری است که قرآن به عنوان اصلی ترین منبع در جهان اسلام و مادر علوم و دانش های اسلامی، درهای علوم گوناگون را به روی بشر باز کرده و از علوم بلاغی (معانی، بیان و بدیع)، نحو، تجوید، قرائت، …
