قلم‌هایی که می‌نویسند اما خوانده نمی‌شوند؛ روایت تکراری رنج خبرنگاران - تسنیم

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، هفدهم مرداد روز ایستادن و دوباره نگاه کردن به جایگاهی است که خبرنگاران در جامعه دارند؛ کسانی که روزهایشان میان خبر، دغدغه مردم، پیگیری مطالبات و روایت واقعیت می‌گذرد اما خودشان کمتر مجال می‌یابند از رنج‌ها و نیازهایشان سخن بگویند.

قصه پرغصه خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای به‌ویژه در استان‌های محروم و مرزی مانند خراسان جنوبی سناریویی تکراری است که هرسال در چنین روزی بازخوانی می‌شود؛ مسئولان پشت تریبون‌ها می‌روند از قداست قلم می‌گویند، نقش رسانه را بی‌بدیل توصیف می‌کنند، لوح‌های تقدیری با کارت های هدیه توزیع و عکس‌های یادگاری گرفته می‌شود اما فردا که از راه می‌رسد، دوباره همان آش است و همان کاسه؛ خبرنگار می‌ماند و حجم انبوهی از دغدغه‌هایی که انگار هیچ‌کس اراده‌ای برای حل آن‌ها ندارد.

اگر به آرشیو اخبار هفدهم مرداد در سال‌های گذشته نگاهی بیندازیم، کلیدواژه‌ها تقریباً یکسان است: «پیگیری مسکن خبرنگاران»، «حل مشکل بیمه فعالان رسانه»، «ساماندهی پایگاه‌های خبری» و «تعریف نظام صنفی مشخص» و... اما در عمل چه اتفاقی رخ داده است؟

هنوز هم بخش عمده‌ای از خبرنگاران محلی با حداقل دستمزد و حتی بسیار کمتر از آن به صورت حق‌التحریری روزگار می‌گذرانند و هنوز هم حق بیمه بسیاری از این تلاشگران توسط مدیران مسئول پرداخت نمی‌شود و طرح‌های مسکن ملی برای خبرنگاران نیز بیشتر به یک شوخی رسانه‌ای شبیه است چرا که درآمد ناچیز یک خبرنگار محلی هرگز کفاف اقساط سنگین و آورده‌های اولیه این طرح‌ها را نمی‌دهد.

مشکلات خبرنگاران فقط به معیشت و بیمه ختم نمی‌شود بلکه امنیت شغلی و نبود حمایت‌های حقوقی، شمشیری است که همواره بالای سر قلم‌های مطالبه‌گر چرخ می‌خورد و در شرایطی که مسئولان ارشد همواره بر لزوم افشاگری فساد و نقد منصفانه تأکید دارند، کافی است خبرنگاری در یک رسانه محلی به حوزه عملکردی یک مدیر میانی یا دستگاه اجرایی ورود کند؛ …