استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم ، ایران آرامآرام وارد دورهای میشود که دیگر نمیتوان سالمندی جمعیت را مسئلهای مربوط به آینده دانست. آمارهای رسمی نشان میدهد سهم سالمندان از جمعیت کشور طی سالهای اخیر روندی صعودی داشته و همزمان، کاهش نرخ تولد و کوچک شدن خانوادهها، سرعت تغییر ساختار سنی کشور را بیشتر کرده است. تغییری که اگرچه حاصل افزایش امید به زندگی و بهبود شرایط بهداشتی نیز هست اما در صورت نبود برنامهریزی مناسب میتواند نظام سلامت، صندوقهای بازنشستگی، بازار کار و حتی روابط میان نسلها را با چالشهای جدی روبهرو کند.مسئله فقط بیشتر شدن تعداد افراد سالمند نیست. مسئله، تغییر چهره جامعه است.
نسلی که امروز وارد دوران سالمندی میشود، با نسلی که قرار است هزینههای اقتصادی و اجتماعی این دوران را برعهده بگیرد، تفاوتهای جدی دارد. از یک سو خانوادهها کوچکتر شدهاند و فرزندان کمتری برای مراقبت از والدین سالمند وجود دارند و از سوی دیگر، مهاجرت، اشتغال، تغییر سبک زندگی و افزایش فردگرایی، شکل سنتی مراقبت از سالمندان را نیز تغییر داده است. در چنین شرایطی، ایران با موجی روبهروست که ابعاد آن فقط در جدولهای آماری دیده نمیشود و میتواند در سالهای آینده خود را در خانهها، بیمارستانها، صندوقهای بازنشستگی و روابط خانوادگی نشان دهد.
پنج سالی که هرم سنی ایران را تغییر داد
مرور آمارهای منتشرشده در سالهای اخیر نشان میدهد جمعیت سالمند ایران با شتابی قابل توجه در حال افزایش است. بر اساس دادههای منتشرشده درباره سال 1400، جمعیت افراد 60 ساله و بیشتر حدود 8 میلیون و 860 هزار نفر برآورد شده بود که معادل حدود 10.4 درصد جمعیت کشور بود. این رقم در سالهای بعد افزایش پیدا کرد و در سال 1404، گزارشهای رسمی سهم جمعیت سالمندان را حدود 12 درصد اعلام کردند.
در تازهترین گزارش منتشرشده در سال 1405، تصویر حتی روشنتر شده است. بر اساس اعلام مسئولان، اکنون حدود 14 درصد جمعیت ایران بالای 60 سال سن دارند و کشور عملاً وارد مرحله سالمندی شده است. به این ترتیب، در فاصله حدود پنج سال، سهم جمعیت 60 سال به بالا از حدود 10.4 درصد به حدود 14 درصد رسیده است. البته باید توجه داشت که برخی گزارشهای آماری بر مبنای 65 سال به بالا منتشر میشوند و همین تفاوت سنی باعث میشود …
