فرهنگی
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، سردار احمدیمقدم در نشست شورای عالی مجمع جهانی بیداری اسلامی، ضمن تشریح ابعاد راهبردی «نبرد رمضان»، این جنگ را تلاشی چندجانبه از سوی جبهه عبری-غربی برای تغییر نظم منطقهای دانست که در نهایت با شکست اهداف دشمن و دستیابی به تفاهمی نوین پایان یافت.
وی با تفکیک میان «اهداف اعلامی» و «اهداف واقعی» دشمن، تحلیل خود را از این نبرد اینگونه ارائه کرد:
1. اهداف اعلامی (پوششی):
دشمن در ابتدا با ادعاهای بیسند و بدون تایید مراجع بینالمللی، اهداف خود را بر محورهای زیر متمرکز کرده بود:
پروژه هستهای: ادعای واهی تلاش ایران برای دستیابی به سلاح هستهای.
تغییر نظام: تلاش برای براندازی و تعیین رهبر برای ایران (با تصورِ ایجاد شرایطی شبیه به ونزوئلا).
تضعیف نظامی: از بین بردن توان موشکی و دفاعی ایران.
حمایت از اغتشاشات: استفاده از گروههای تجزیهطلب (کرد و بلوچ) برای درگیری میدانی؛ در این بخش، سردار احمدیمقدم تأکید کرد که این گروههای مسلح جدا از توده مردم شریف کرد و بلوچ هستند و نباید میان این دو تفکیک قائل نشد.
2. اهداف واقعی (راهبردی):
سردار احمدیمقدم، اهداف اصلی پشت پرده را چنین برشمرد:
تغییر نظم منطقهای: تلاش برای استقرار هژمونی رژیم صهیونیستی از منطقه شامات تا بخشهایی از مصر و عربستان.
تضعیف توان علمی و هویتی: بمباران مراکز علمی، دانشگاهها و آثار تاریخی ایران به عنوان بخشی از پروژه هویتزدایی.
ایجاد شکاف در محور مقاومت: تلاش برای درگیر کردن کشورهای همسایه با ایران و استفاده از پایگاههای آنها علیه ایران، برخلاف تجربه موفق همکاریهای منطقهای در جنگهای پیشین (مانند جنگ 12 روزه).
تسلط بر انرژی: کنترل جریان تولید و عرضه نفت به عنوان نبض اقتصاد جهانی.
احیای پیمان ابراهیم: اجبار کشورهای عربی به عادیسازی روابط با اسرائیل.
تجزیه ایران: اجرای سناریوی «خاورمیانه جدید» و تبدیل کشورهای قدرتمند منطقه به دولتهای کوچک و بیاثر.
3. مراحل تطور جنگ و تغییر مواضع دشمن:
وی با اشاره به تغییر رویکرد دشمن در طول این نبرد، مراحل زیر را تبیین کرد:
هفته اول (خوشخیالی): …
