به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار جهانی طلا این روزها در نقطهای ایستاده که همزمان از چند نیروی متضاد اثر میپذیرد؛ از یکسو عقبنشینی انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره آمریکا و افت بازده اوراق، به نفع فلز زرد عمل کرده و از سوی دیگر، تداوم نااطمینانیهای ژئوپلیتیک، نوسان بازار انرژی و ضعف برخی بخشهای تقاضا، مانع از شکلگیری یک مسیر کاملا باثبات صعودی شده است. با این حال، برآیند متغیرها نشان میدهد که طلا فعلا توانسته از فاز فشار فاصله بگیرد و بار دیگر در موقعیت تقویت قرار بگیرد.
در معاملات روز جاری، بهای هر اونس طلای نقدی پس از افت نزدیک به دو درصدی در روز سهشنبه، بار دیگر به مسیر صعودی بازگشت و با رشد 0.5 درصدی به 4356 دلار و 55 سنت رسید. در مقابل، طلای آتی آمریکا برای تحویل در ماه دسامبر با افتی محدود، در سطح 4410 دلار و 20 سنت ایستاد. همین واگرایی محدود میان بازار نقد و آتی، بهخوبی نشان میدهد که معاملهگران هنوز در حال بازتنظیم انتظارات خود نسبت به مسیر کوتاهمدت قیمت هستند و بازار به جمعبندی قطعی نرسیده است.
یکی از مهمترین محرکهای اخیر طلا، تغییر نگاه بازار نسبت به سیاست پولی آمریکا بوده است. دادههای ضعیفتر از انتظار از اقتصاد آمریکا، این تصور را تقویت کرده که فدرال رزرو ممکن است در نشست آینده خود از افزایش نرخ بهره خودداری کند. برآوردهای ابزار دیدهبان فدرال شرکت CME نیز همین فضا را بازتاب میدهد؛ جایی که احتمال ثابت ماندن نرخ بهره 64 درصد و احتمال افزایش آن 36 درصد ارزیابی شده است. برای بازاری مانند طلا که دارایی بدون بازده محسوب میشود، هر نشانهای از کاهش فشار نرخهای بهره، بهمعنای افزایش جذابیت سرمایهگذاری است. به بیان ساده، هرچه هزینه فرصت نگهداری طلا پایینتر بیاید، میل سرمایهگذاران برای ورود به این بازار بیشتر میشود.
همزمان، بازده اوراق قرضه آمریکا نیز که پیشتر به سطوح بالایی رسیده بود، عقبنشینی کرده است. این چرخش اهمیت زیادی دارد، زیرا در ماههای گذشته یکی از اصلیترین موانع رشد طلا، صعود بازدهی اوراق و جذابتر شدن داراییهای بهرهدار بود. اکنون که بخشی از این فشار کاهش یافته، طلا توانسته نفسی تازه کند. با این حال، این روند همچنان شکننده است و انتشار صورتجلسه نشست کمیته بازار آزاد فدرال میتواند بار دیگر مسیر انتظارات را تغییر دهد.
در کنار عامل نرخ بهره، نگرانیهای مالی و بودجهای نیز به سود طلا عمل کردهاند. زمانی که بازارها نسبت به پایداری مالی دولتها، وضعیت بدهی یا چشمانداز رشد اقتصادی دچار تردید میشوند، تقاضا برای داراییهای امن افزایش پیدا میکند. در چنین فضایی، طلا همچنان یکی از مهمترین پناهگاههای سرمایه باقی میماند. اظهارات تحلیلگران بینالمللی نیز این گزاره را تایید میکند؛ بهویژه آنجا که تضعیف انتظارات افزایش نرخ بهره و تشدید نگرانیهای بودجهای، از جمله عوامل مثبت برای قیمت طلا عنوان شدهاند.
با این همه، مسیر طلا خالی از مانع نیست. بازار همچنان زیر سایه ریسکهای ژئوپلیتیک و پیامدهای جنگ در منطقه قرار دارد. آنطور که در تحلیلهای رویترز آمده، شوک اولیه ناشی از جنگ و جهش نفت، در مقطعی حتی باعث شد طلا از اوجهای پیشین عقبنشینی کند؛ چرا که بخشی از سرمایهگذاران برای تامین نقدینگی به فروش داراییهای خود روی آوردند و برخی نهادهای رسمی نیز برای مدیریت فشارهای اقتصادی، به ذخایر خود متوسل شدند. این نکته از آن جهت مهم است که نشان میدهد طلا در دورههای بحرانی، همیشه بهطور خطی و فوری صعود نمیکند؛ گاهی در فاز نخست بحران، نیاز به نقدینگی میتواند حتی بر نقش پناهگاه امن طلا غلبه کند.
اما اکنون نشانهها حاکی از آن است که بازار از شوک اولیه عبور کرده و دوباره به متغیرهای بنیادیتر بازگشته است. کاهش نسبی قیمت نفت، تعدیل نگرانیهای تورمی و افت احتمال تشدید سیاست انقباضی، به طلا کمک کرده تا از دو مقاومت مهم عبور کند و بار دیگر در کانون توجه قرار بگیرد. اگر تنشهای خاورمیانه دوباره به جهش نفت منجر نشود، فضای کلی میتواند برای ادامه حرکت صعودی طلا مساعد بماند.
از منظر تقاضا نیز برخی شواهد حاکی از آن است که حمایتهای پنهان اما مهمی در بازار وجود دارد. بازگشت پریمیوم طلا در مراکز معاملاتی آسیا، بهویژه چین، نشانهای از احیای تقاضای خرید تلقی میشود. افزایش پریمیوم به 1.50 دلار به ازای هر اونس در بازار چین، میتواند نشان دهد که خریداران نهادی یا فیزیکی بار دیگر وارد میدان شدهاند. افزون بر این، برخی تحلیلگران احتمال دادهاند که بانکهای مرکزی یا صندوقهای ثروت ملی نیز در هفتههای اخیر در سمت خرید فعال بوده باشند؛ هرچند برای این گزاره هنوز شواهد رسمی و قطعی منتشر نشده است.
در سوی مقابل، عواملی هم وجود دارند که میتوانند سرعت رشد طلا را محدود کنند. تقاضای ضعیف برای جواهرات و سکه، تزلزل در روند مذاکرات برای مهار جنگ، و همچنین ورود نهچندان پرقدرت سرمایه به صندوقهای قابل معامله طلا، از جمله این موانع هستند. گزارش شورای جهانی طلا نشان میدهد که صندوقهای طلا در نیمه نخست ماه آگوست تنها هفت میلیارد دلار به داراییهای تحت مدیریت خود افزودهاند و ارزش این داراییها به 582 میلیارد دلار رسیده است. این رقم اگرچه مثبت است، اما از ورود قدرتمند و شتابان سرمایه خبر نمیدهد و نشان میدهد بخشی از بازار هنوز با احتیاط عمل میکند.
در تحلیل تکنیکال نیز طلا به منطقه حساسی نزدیک شده است. بر اساس برآوردها، عبور باثبات از سطح 4390 دلار میتواند راه را برای حرکت به سمت 4505 دلار هموار کند. در مقابل، اگر سطح 4300 دلار از دست برود، احتمال عقبنشینی قیمت تا محدودههای 4200 و حتی 4150 دلار تقویت میشود. افزون بر این، شاخص قدرت نسبی یا RSI نشان میدهد که بازار به محدوده اشباع خرید کوتاهمدت نزدیک شده است؛ مسئلهای که معمولا بهمعنای افزایش احتمال اصلاح مقطعی قیمتهاست. میانگین متحرک 200 روزه در محدوده 4504 دلار نیز همچنان بهعنوان یک سد مقاومتی مهم عمل میکند.
در بازار سایر فلزات گرانبها نیز تصویر یکدستی دیده نمیشود. نقره اندکی عقب نشسته، پلاتین رشد کرده و پالادیوم تقریبا بدون تغییر مانده است. با این حال، برآورد TD Securities از چشمانداز نیمه دوم سال 2027 نشان میدهد که نقره و پلاتین ممکن است بیش از طلا از بهبود شرایط کلاناقتصادی، افت ریسکهای تورمی، تضعیف دلار و کاهش هزینههای نگهداری منتفع شوند. این ارزیابی میتواند برای سرمایهگذارانی که به دنبال تنوعبخشی در سبد فلزات گرانبها هستند، معنادار باشد.
در مجموع، بازار طلا در شرایط فعلی نه در وضعیت جهش بیمهار قرار دارد و نه در آستانه یک ریزش فراگیر. آنچه فعلا به نفع طلا عمل میکند، کاهش فشار نرخهای بهره، عقبنشینی بازده اوراق و تداوم فضای نااطمینانی در اقتصاد جهانی است. در مقابل، آنچه میتواند شتاب رشد را مهار کند، مقاومتهای تکنیکال، ضعف برخی اجزای تقاضا و احتمال بازگشت تلاطم به بازار نفت و اوراق است. بر این اساس، میتوان گفت طلا در کوتاهمدت از حمایت بنیادی برخوردار است، اما ادامه صعود آن به شرطی پایدار خواهد بود که دادههای اقتصادی آمریکا، تحولات ژئوپلیتیک و رفتار سرمایهگذاران نهادی، همسو با این مسیر باقی بمانند.
انتهای پیام/
