بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، در اواخر ژوئیه 2026، وزارت دفاع عربستان از تشکیل یک ائتلاف دریایی چندملیتی با مشارکت 14 کشور خبر داد. ائتلافی که قرار است با ادعای «تقویت امنیت دریایی، حفاظت از آزادی کشتیرانی و تأمین امنیت خطوط تجارت بینالمللی و مسیرهای انتقال انرژی» در دریای سرخ، تنگه بابالمندب و خلیج عدن فعالیت خود را تحت رهبری ریاض آغاز کند. اما آنچه این ائتلاف را به یک تحول راهبردی تبدیل کرده، نه صرفاً اهداف اعلامی آن، بلکه پیامهای پنهان پشت پرده این ائتلاف سازی است که به وضوح بیانگر استیصال ریاض در برابر یمن است و از دیگر سو غیبت معنادار امارات نشاندهنده عمیقتر شدن شکاف در اردوگاه ابوظبی و ریاض، دو متحد سابق در تحولات یمن دارد.
استیصال در لباس ائتلاف
نیروهای مسلح یمن در 20 ژوئیه 2026، در واکنش به خلف وعده ریاض در پایان دادن به محاصره 12 ساله یمن، محاصره دریایی علیه عربستان را اعلام و متعاقباً حملاتی را علیه نفتکشهای سعودی در دریای سرخ انجام داد. این محاصره، ضربهای سنگین بر پیکره اقتصاد وابسته به نفت عربستان وارد کرد و ریاض را در موضع ضعف قرار داد. تشکیل ائتلاف دریایی با مشارکت 14 کشور بدست عربستان، بیش از آنکه یک ابتکار نظامی موفق باشد، نشاندهندهی درماندگی راهبردی عربستان در برابر یمن، 12 سال پس از اعلام محاصره و تشکیل ائتلاف به اصطلاح بین المللی بر ضد دولت و ملت یمن است. ریاض با وجود تمامی هزینههای کلان نظامی، نتوانسته است امنیت مسیرهای حیاتی خود را تأمین کند و اکنون به دنبال سازوکاری بینالمللی برای مهار این بحران خودساخته است. این ائتلاف، در واقع تلاشی برای انتقال بار مسئولیت تأمین امنیت دریایی به دوش دیگر بازیگران و جبران ناتوانیهای داخلی است.
پشت پرده ترکیب اعضای ائتلاف دریایی
نگاهی به فهرست اعضای حاضر در ائتلاف نظامی دریایی، ابهامات زیادی را برمیانگیزد. کشورهای عضو در این ائتلاف عبارتند از: عربستان، پاکستان، کویت، بحرین، قطر، ترکیه، مصر، اردن، یمن، بنگلادش، نیجریه، سودان، جیبوتی و سومالی. حضور همزمان قدرتهای نظامی منطقهای مانند ترکیه و پاکستان در کنار کشورهایی که عملاً ناوگان دریایی قابلتوجهی ندارند - مانند سومالی و جیبوتی - ترکیبی عجیب و نامتوازن به این ائتلاف بخشیده است.
این تنوع …
