استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از مهران، در ایام اربعین، وقتی نام «مهران» به میان میآید، تنها با یک مرز جغرافیایی روبهرو نیستیم، بلکه با پدیدهای فراتر از مرزها مواجهیم. در مهران، مفهوم خانه، بازتعریف شده است. این شهر در این روزهای پرشور، دیگر تنها مجموعهای از خانهها نیست، اینجا مهران است، جایی که هر خانه به موکبی بدل شده و هر خانواده، خود را خادمی در درگاه سیدالشهدا (ع) میبیند.
تفاوت مهران با دیگر گذرگاههای مرزی در همین حضور بیپایان مردم است. گویی مردم مهران، سالهاست که با این فلسفه زندگی میکنند که باید میزبان کاروان عشق باشند. در این شهر، غریبهای وجود ندارد، حیاط خانهها، پارکینگ خودروهای زائران شده و کوچه و خیابانها، سفرههای بیریای پذیرایی است.
میراث خانوادگی؛ از شهید عباسی تا نسلهای چهارگانه
نمونهای از این زنجیره عشق، در موکب خانوادگی نوادگان شهید محمدتقی عباسی تجلی مییابد. در اینجا، چهار نسل از فرزندان و نوادگان شهید، به صورت شبانهروزی در خدمت زائران هستند، شکلی از میراثداری که نشان میدهد خدمت به زائر، در خون مهرانها جاری است.
در مهران، زنجیره عشق با کمترینها گره میخورد، از یک بطری آب ساده تا وعدههای غذایی کامل، همگی با هزینه مردم و با هدف ثبت نام در دفتر بزرگ اربعین، به زنجیرهای از دلدادگی تبدیل شدهاند.
وقتی میبینی پدری با فرزند خردسالش، با سینی آب خنک و شربت در گرمای طاقتفرسای مهران به دنبال زائر خسته است، یا مادری که تمام فضای خانهاش را برای استراحت زوار مهیا کرده، ناخودآگاه این پرسش در ذهن متبادر میشود که فلسفهی اینهمه ایثار چیست؟ پاسخ، ساده اما عمیق است: عشق به حسین(ع).
این سنت حسنه، تنها یک حرکت مقطعی نیست، از همان سالهای نخست که نام مهران با پیادهروی اربعین گره خورد، مردم این دیار همینگونه بودند، پیشقراولان خدمت که بیچشمداشت، تمام داشتههایشان را نذرِ زائران سیدالشهدا(ع) کردهاند. اینجاست که مهران، نه فقط یک مرز جغرافیایی، بلکه پایتخت مهربانی زائران لقب میگیرد.
این همافزایی شورِ حسینی مردم، بار مسئولیت را برای مسئولان نیز سنگینتر کرده است،
مهران، …