اقتصادی
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در حالی که صنعت بیمه در سه ماه ابتدایی امسال با رشد 124 درصدی حق بیمهها پرسود به نظر میرسد، اما برخی شرکتهای بیمه ای ناتراز این رشد شیرین را برای مردم تلخ کرده اند. جایی که «ناترازی مالی» جای «امنیت خاطر» را گرفته و مردم برای دریافت خسارتهای بدیهی خود، با پاسخ تلخ «پول نداریم» مواجه میشوند. حالا نهاد ناظر با عبور از سیاست مماشات، برای 8 شرکت بیمه وابسته به بانکها، شمارش معکوس برای تعلیق فعالیت آغاز کرده است.
شاید برای شهروندی که پس از ماهها پسانداز، حق بیمهای کلان پرداخت کرده تا در روز حادثه تکیهگاهی داشته باشد، شنیدن این جمله از زبان یک شرکت بیمه که «فعلاً نقدینگی نداریم، صبر کنید»، شبیه به یک شوخی نامناسب باشد.
اما این شوخی، امروز واقعیت تلخ نیمی از صنعت بیمه ایران است. در پانصد و هفدهمین جلسه شورای عالی بیمه، پردهها کنار رفت و مشخص شد که از میان 27 شرکت فعال ، 14 شرکت در لبه پرتگاه ناترازی ایستادهاند.
خط قرمز رضایی؛ پایان عصر «پول نداریم»
موسی رضایی، رئیسکل بیمه مرکزی، اخیراً نه به زبان آمار و ارقام خشک، بلکه با ادبیاتی که بوی «اتمام حجت» میداد، مستقیم سراغ اصل مطلب رفت و از حقوق مردم سخن گفت.
او با صراحتی تأکید کرد که پذیرفتنی نیست مردم فشارهای اقتصادی را تحمل کنند و در لحظه حادثه، با بنبست نقدینگی شرکتها روبرو شوند. هشدار او به 8 شرکت بیمه که عمدتاً حیاطخلوت شبکه بانکی شدهاند، واضح بود؛ او خطاب به این شرکت ها گفته: "تا پایان شهریور یا اموالتان را بفروشید و خسارت مردم را بدهید، یا تابلوی فروشتان را پایین میکشیم. "
این «بدون مماشات» سخن گفتن رضایی، نشان از تغییری راهبردی در مدیریت نظارتی دارد؛ جایی که دیگر «توانگری مالی روی کاغذ» ملاک نیست، بلکه «نقدینگی در جیب زیاندیده» معیار قضاوت است.
معمای 75 همت؛ پولها در شبکه فروش رسوب کرده یا تبخیر شده؟
اما پرسش اصلی اینجاست، صنعتی که در سه ماهه نخست امسال بیش از 372 هزار میلیارد تومان حق بیمه تولید کرده (رشدی 124 درصدی نسبت به پارسال)، چطور در پرداخت خسارت لنگ میزند؟ پاسخ را باید در افشاگری رئیسکل درباره «رسوب منابع» جستوجو کرد. حدود 75 …
