بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، روند مناسبات سیاسی و امنیتی میان ارمنستان و روسیه در حال گذر از یک ائتلاف استراتژیک و سنتی به سوی تغییر شکل و تعمیق روابطی صرفاً مشارکتجویانه است. از یک اتحاد راهبردی و نظامی همهجانبه ارمنی-روسی تا بازطراحی و بازتعریف روابط شراکتمحور با مسکو؛ این دقیقاً همان مسیر پرفراز و نشیبی است که موضع و دیدگاه رسمی ایروان در قبال کرملین طی پنج سال گذشته به شکلی بنیادین دستخوش تغییر و تحول کرده است.
اگر در برنامه جامع دولت «نیکول پاشینیان»، نخستوزیر ارمنستان، برای سالهای 2021 تا 2026 میلادی، نام روسیه با اقتدار در صدر بخش «امنیت و سیاست خارجی» قرار داشت و تامین و تضمین امنیت ملی ارمنستان به صورت مستقیم و ناگسستنی با این کشور گره خورده بود، اما اکنون در برنامه جدیدی که توسط همین دولت برای افق زمانی 2026 تا 2031 میلادی تدوین و صورتبندی شده، جایگاه روسیه به شدت افت کرده است.
در این سند راهبردی جدید، نام روسیه صرفاً در میان سایر کشورهای جهان و در رده هشتم اولویتهای دیپلماتیک ارمنستان ذکر شده است؛ جایگاهی تنزلیافته که حتی پایینتر از همسایگان منطقهای، اتحادیه اروپا، آمریکا و فرانسه قرار میگیرد و نشان از یک چرخش آشکار در سیاست خارجی ایروان دارد.
حذف معنادار نشانههای ائتلاف نظامی و پایگاههای روسی
در سند چشمانداز جدید دولت ارمنستان، تنها به این موضوع بسنده شده که گفتوگوها با هدف دستیابی به همکاریهای دوجانبه و سودمند با روسیه ادامه خواهد یافت. این همکاریها قرار است در چارچوب یک سیاست خارجی متوازن و در شرایط نوینِ شکلگیری صلح منطقهای، به سمت تغییر، توسعه و تعمیق روابط هدایت شود.
با این حال، نکته بسیار حائز اهمیت و قابل تامل این است که در این برنامه جدید پنجساله، دیگر هیچگونه اشاره و یا نامی از قراردادهای دوجانبه کمکهای متقابل نظامی، حضور پایگاه نظامی 102 روسیه در شهر گیومری ارمنستان و همچنین ماموریت مرزبانان روسی مستقر در مرزهای این کشور به میان نیامده است؛ حذفی که پیامهای دیپلماتیک روشنی را به مسکو مخابره میکند.
«لیلیت میناسیان»، نماینده پارلمان ارمنستان از فراکسیون حاکم «پیمان مدنی»، در تشریح و توجیه این تغییر رویکرد کلان میگوید: «از لحظهای که ما به این درک و آگاهی …
