استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از زابل، شهرستان زابل از توابع منطقه سیستان واقع در شمال استان سیستان و بلوچستان سالهاست با مجموعهای از چالشهای پیچیده در حوزه آب و فاضلاب دستوپنجه نرم میکند؛ چالشهایی که بخشی از آن ریشه در خشکسالیهای طولانی، کاهش منابع آبی و بخشی دیگر در فرسودگی زیرساختهایی دارد که طی دهههای گذشته ایجاد شدهاند. در این میان، شبکه فاضلاب شهر زابل یکی از مهمترین زیرساختهایی است که نیازمند نوسازی و بازسازی گسترده است؛ بهگونهای که از مجموع 114 کیلومتر شبکه فرسوده، تاکنون کمتر از 10 کیلومتر اصلاح شده و بیش از 90 درصد این شبکه همچنان در انتظار بازسازی قرار دارد.
اهمیت موضوع زمانی بیشتر نمایان میشود که بدانیم اصلاح کامل شبکه فاضلاب زابل با منابع اعتباری متعارف امکانپذیر نیست و برآوردهای جدید نشان میدهد هزینه اجرای این طرح در شرایط فعلی میتواند از 10 هزار میلیارد تومان نیز فراتر برود. همین مسئله ضرورت استفاده از ظرفیتهای ویژه تأمین مالی و سازوکارهایی مانند ماده 62 قانون محاسبات عمومی کشور را بیش از گذشته مطرح کرده است؛ ظرفیتی که در صورت تحقق میتواند مسیر اجرای یکی از طرحهای زیربنایی و ضروری شمال استان را هموار کند.
در کنار فاضلاب، شبکه آب شرب زابل نیز با چالش فرسودگی مواجه است. حدود 110 کیلومتر از شبکه آب شهری این شهر فرسوده اعلام شده و جنس بخشی از این شبکهها و همچنین مشکلات موجود در شبکههای فرعی و حاشیهای، مدیریت فشار و توزیع پایدار آب را دشوار کرده است. این وضعیت در کنار استفاده گسترده از پمپهای خانگی، ضرورت اصلاح شبکه و ساماندهی شیوه توزیع آب را دوچندان کرده؛ موضوعی که تنها به زابل محدود نیست و بخش قابلتوجهی از روستاهای منطقه سیستان نیز همچنان نیازمند اجرای طرحهای اصلاح و بازسازی شبکه هستند.
در چنین شرایطی، تأمین آب و مدیریت منابع موجود نیز به یکی از مسائل اساسی سیستان تبدیل شده است. وضعیت چاه ژرف نیمروز، طرح دشتک و ظرفیتهای موجود در منابع آب منطقه، در کنار ضرورت بهرهبرداری کارشناسی از منابع زیرزمینی، بخشی از معادله پیچیده آب در این منطقه را تشکیل میدهد. از سوی دیگر، ظرفیت پساب تصفیهخانه فاضلاب زابل میتواند بهعنوان یک منبع جایگزین و قابل اتکا برای مصارفی مانند توسعه فضای سبز، …
