استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، با نزدیک شدن به فصل بارش و در شرایطی که برخی پیشبینیهای فصلی از احتمال بارشهای بیش از نرمال در پاییز پیشرو حکایت دارد، بار دیگر ضرورت آمادگی لرستان برای مواجهه با سیلابهای احتمالی مطرح شده است؛ استانی که بهدلیل موقعیت جغرافیایی، توپوگرافی کوهستانی، شیب حوضههای آبریز و برخورداری از شبکه گسترده رودخانهها و آبراههها، همواره در معرض رخدادهای سیلابی قرار داشته است. در چنین شرایطی، توجه به وضعیت بستر رودخانهها و بهویژه لایروبی نقاط بحرانی، از جمله اقداماتی است که نمیتوان اجرای آن را تا زمان صدور هشدارهای سیلابی یا آغاز بارشهای سنگین به تأخیر انداخت.
مژگان عابدی، مدرس دانشگاه و دکتری مدیریت منابع آب، در یادداشتی برای خبرگزاری تسنیم به این موضوع میپردازد:
لرستان را نمیتوان از منظر مدیریت منابع آب و سیلاب با نسخهای که برای یک استان کمبارش یا یک حوضه آبریز با ویژگیهای متفاوت نوشته شده است، مدیریت کرد. این استان در پهنه زاگرس قرار گرفته و برخورداری از ارتفاعات، شیبهای قابلتوجه، رودخانههای متعدد و بارشهایی که در بسیاری از مواقع بهصورت رگباری و در بازه زمانی کوتاه اتفاق میافتند، باعث شده است رواناب در برخی حوضهها با سرعت قابلتوجهی شکل بگیرد و فرصت واکنش نیز کاهش پیدا کند. تجربه سیلابهای گذشته نیز نشان داده است که ترکیب بارش شدید، شرایط حوضه، وضعیت رودخانهها و مداخلات انسانی در مسیر طبیعی آب میتواند خسارتهای سنگینی به استان تحمیل کند. بنابراین اکنون که دوباره به آستانه فصل بارش نزدیک میشویم، سؤال اصلی نباید این باشد که «آیا امسال سیل میآید یا خیر؟»؛ بلکه باید پرسید «اگر یک بارش سنگین رخ داد، آیا رودخانههای ما برای عبور ایمن جریان آمادهاند؟»
لرستان پاسخ این سؤال را یکبار با هزینهای سنگین تجربه کرده است. سیلاب فروردین 1398 صرفاً یک خاطره تلخ نیست؛ یک مطالعه میدانی بزرگ برای شناخت نقاط ضعف مدیریت رودخانه و حوضههای آبریز استان است. در آن سال، بارشهای شدید موجب طغیان رودخانههای خرمرود، کشکان و چندین رودخانه دیگر استان شد، سد مروک سرریز کرد و در بخشهایی از لرستان راههای ارتباطی، پلها، تأسیسات زیربنایی و منازل مسکونی آسیب دیدند. در پلدختر، معمولان و مناطق حاشیه کشکان، شدت سیلاب …
