استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمانشاه، 26 مردادماه، سالروز حماسه آزادسازی پاوه، یادآور روزهایی است که تنها 6 ماه از پیروزی انقلاب اسلامی گذشته بود و شهر پاوه در محاصره گروهکهای ضدانقلاب قرار داشت؛ روزهایی که گلوله از هر سو میبارید، بیمارستان سقوط کرده بود و آب شهر قطع شده بود، اما مردم و مدافعان پاوه حاضر نبودند شهرشان را تسلیم کنند.
پاوه در مرداد 1358 فقط یک شهر نبود؛ یک جبهه تمامعیار بود. ارتفاعات مشرف به شهر زیر آتش قرار داشت و صدای شلیک گلوله، جای آرامش را گرفته بود. در سوی دیگر، مردمی ایستاده بودند که میدانستند سقوط پاوه تنها به معنای از دست رفتن یک شهر نیست، بلکه میتواند آغازی برای گسترش ناامنی و تجزیهطلبی در بخشهایی از کشور باشد.
در آن روزها، گروهکهای مسلح ضدانقلاب با تمام توان به پاوه هجوم آورده بودند. بنا بر روایت شاهدان آن روزها، هزاران نیروی مسلح در محاصره شهر حضور داشتند و حلقه محاصره لحظهبهلحظه تنگتر میشد. بیمارستان سقوط کرده بود، آب شهر قطع شده بود و شرایط به گونهای پیش میرفت که بسیاری تصور میکردند مقاومت مدافعان در آستانه پایان قرار گرفته است.
اما پاوه تسلیم نشد.
در میان مدافعان، رزمندگانی حضور داشتند که با کمترین امکانات، در برابر موج سنگین حملات ایستاده بودند. زنان و مردان شهر نیز در کنار آنان ماندند و اجازه ندادند ترس و محاصره، اراده مردم را در هم بشکند.
روایت یکی از حاضران در حماسه پاوه از آن روزها، تصویری تلخ و در عین حال حماسی از مقاومت مردم ارائه میدهد؛ از خودروهایی که برای نجات مجروحان و انتقال مردم مورد استفاده قرار میگرفت تا صحنههایی که مردم شهر در اوج محاصره، با دست خالی در برابر مهاجمان ایستادند.
در این میان، حضور شهید مصطفی چمران در پاوه و همراهی او با مدافعان شهر، به یکی از ماندگارترین بخشهای این حماسه تبدیل شد. مدافعان، چمران را نماد پشتیبانی و امید میدانستند؛ فرماندهای که در روزهای سخت محاصره، در کنار مردم و رزمندگان پاوه ایستاد.
سرانجام در لحظهای که حلقه محاصره به سختترین نقطه خود رسیده بود و سقوط شهر دور از انتظار …
