استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، گرمای نجف فقط یک عدد روی دماسنج نیست؛ گرمایی است که گاهی نفس را در سینه حبس میکند. در روزهایی که میلیونها زائر از اقصی نقاط جهان خود را به مسیر پیادهروی اربعین میرسانند، هر جرعه آب خنک نعمتی بزرگ است و پشت همین جرعه آب، زنجیرهای از خادمانی ایستادهاند که شاید کمتر کسی نامشان را شنیده باشد.
در گوشهای از نجف اشرف، صدای ممتد کمپرسورها لحظهای قطع نمیشود. قالبهای یخ یکی پس از دیگری از دستگاه خارج میشوند و دستان خسته اما پرانگیزه خادمان، آنها را برای ارسال به مواکب ایرانی آماده میکنند. اینجا خبری از دیگهای غذا یا صف توزیع چای نیست؛ اینجا کارخانه یخ است؛ موکبی که مأموریتش خنک نگه داشتن نفس خدمت در گرمای سوزان عراق است.
اعضای موکب کارخانه یخ کمیته خادمین شهدای لرستان، امسال برای نخستینبار این خدمت تخصصی را راهاندازی کردهاند؛ خدمتی که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما بدون آن بخش مهمی از فعالیت مواکب با مشکل روبهرو خواهد شد.
خبرنگار تسنیم در گفتوگویی با یاسر تقیزاده، مسئول این موکب، از چرایی شکلگیری این ایده، سختیهای تولید یخ در نجف، خاطرات ماندگار و آرزوهای این گروه جهادی پرسیده است.
تسنیم: از کمیته خادمین شهدای لرستان بگویید. این مجموعه چگونه شکل گرفت؟
تقیزاده: فعالیت کمیته از سال 1402 آغاز شد. محور اصلی کار ما خادمی شهدا و فعالیتهای فرهنگی و مذهبی بود، اما کمکم دامنه فعالیتها گسترش پیدا کرد. امروز در حوزه برگزاری هیئتها، فعالیتهای جهادی، اسکان زائران، خدمت در راهیان نور و برنامههای مختلف مردمی حضور داریم. همه این فعالیتها با مشارکت نیروهای مردمی انجام میشود.
امروز حدود 300 نفر از سراسر لرستان با کمیته همکاری میکنند؛ نیروهایی که از نوجوانان 14 ساله تا جوانان و افراد باتجربه حدود 40 ساله را شامل میشوند و هر کدام بخشی از بار خدمت را بر دوش گرفتهاند.
تسنیم: ایده راهاندازی کارخانه یخ چگونه به ذهن شما رسید؟
تقیزاده: در سالهای گذشته وقتی در مواکب حضور داشتیم، یکی از مهمترین مشکلات، تأمین یخ بود. گرمای نجف بسیار شدید است و نبود یخ، هم نگهداری مواد غذایی را با مشکل مواجه میکند و هم زائران از آب خنک محروم میشوند. همانجا تصمیم گرفتیم …
