اقتصادی
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، سالها سرمایهگذاری چین برای افزایش ذخایر نفتی اکنون در جریان جنگ ایران و آمریکا به یکی از عوامل مهم ثبات نسبی بازار جهانی نفت تبدیل شده است؛ بهگونهای که پکن توانسته با کاهش قابل توجه واردات نفت خام و اتکا به ذخایر داخلی، بخشی از فشار ناشی از اختلال در عرضه خاورمیانه را جذب کند.
چین بهصورت رسمی حجم ذخایر راهبردی نفت خود را اعلام نمیکند، اما برآوردهای مختلف نشان میدهد مجموع ذخایر نفتی این کشور در محدوده یک تا 1.4 میلیارد بشکه قرار دارد؛ رقمی که معادل حدود 120 روز واردات نفت چین برآورد شده است.
این حجم ذخایر در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا کرده که چین حدود 70 درصد نفت مورد نیاز خود را از خارج تأمین میکند و از این نظر یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت جهان بهشمار میرود.
چین چگونه از ذخایر نفتی خود استفاده کرد؟
با آغاز جنگ و اختلال شدید در تردد نفتکشها از تنگه هرمز، بازار جهانی انتظار داشت کاهش عرضه نفت خاورمیانه موجب جهش شدید قیمتها شود. اما بخشی از این شوک از طریق کاهش تقاضای چین جذب شد.
بر اساس گزارش رویترز، واردات نفت خام چین که طی پنج سال گذشته بهطور متوسط حدود 11.5 میلیون بشکه در روز بوده، از ماه آوریل به حدود 8 میلیون بشکه در روز کاهش یافته است. در واقع چین توانسته بخشی از نیاز پالایشگاههای خود را از ذخایر موجود تأمین کند و در نتیجه، کاهش واردات به معنای کاهش متناسب مصرف داخلی نبوده است.
همین موضوع یکی از عوامل مهمی است که به گفته تحلیلگران، مانع از جهش شدیدتر قیمت نفت در بازار جهانی شده است.
گزارش اخیر رویترز نیز نشان میدهد چین از زمان آغاز جنگ، حدود 400 میلیون بشکه کمتر از سال قبل نفت وارد کرده است؛ موضوعی که در کنار کاهش فعالیت پالایشگاهها، محدودیت صادرات فرآورده و افزایش استفاده از خودروهای برقی، چین را به یک مرکز مهم تنظیم تقاضای جهانی نفت تبدیل کرده است.
چین از «مصرفکننده بزرگ» به «خریدار شناور» تبدیل شد …
