از دارالتقریب تا کاظمین؛ روایت موکبی که وحدت را بر سفره اربعین نشاند - تسنیم

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، کاظمین؛ هنوز آفتاب کاملاً بر گنبدهای طلایی امامین جوادین(ع) ننشسته که نخستین خادمان، آرام و بی‌صدا، یکی‌یکی خود را به باب صاحب‌الزمان(عج) می‌رسانند.

موکب هنوز از ازدحام زائران پر نشده، اما زندگی در آن از ساعت‌ها قبل آغاز شده است؛ صدای همهمه آشپزخانه، بوی چای تازه‌دم ایرانی، جابه‌جایی کارتن‌های آب، شستن دیگ‌های بزرگ و خادمانی که بدون آنکه کسی از آن‌ها بخواهد، هرکدام گوشه‌ای از کار را گرفته‌اند.

اینجا کسی دنبال دیده شدن نیست...

همه آمده‌اند تا دیده نشوند و فقط زائر، با خاطره‌ای خوش، این مسیر نورانی را ادامه دهد. اینجا موکب شهدای شهرستان درمیان است؛ موکبی که این روزها در جوار حرم مطهر امامین جوادین علیهماالسلام، روایت دیگری از خدمت، اخلاص، مردم‌داری و وحدت را به نمایش گذاشته است.

از بدرقه تا کاظمین؛ سفری که با اشک آغاز شد

چند روز پیش از آنکه نخستین پرس غذا میان زائران توزیع شود، مردم شهرستان درمیان در گلزار شهدای روستای منصورآباد گرد هم آمدند. مادری اشک می‌ریخت، پدری دست بر شانه فرزند خادمش گذاشته بود، کودکان پرچم‌های یا حسین(ع) را در دست داشتند و صدای صلوات، بدرقه کاروانی بود که مقصدش فقط عراق نبود؛ مقصد، خدمت به زائران سیدالشهدا(ع) بود. بیش از 30 خادم، دل از خانه بریدند و راهی کاظمین شدند؛ سفری که برای آنان نه یک مأموریت، بلکه ادای دینی عاشقانه بود.

موکبی که با مردم ساخته شد

موکب شهدای شهرستان درمیان شاید از نظر امکانات با برخی مواکب بزرگ قابل مقایسه نباشد، اما سرمایه‌ای دارد که کمتر جایی می‌توان یافت؛ اعتماد مردم.تمام هزینه‌های این موکب، از کوچک‌ترین اقلام تا بزرگ‌ترین تجهیزات، با کمک‌های مردمی تأمین شده است.

هیچ وابستگی سازمانی ندارد. نه بودجه دولتی. نه اعتبارات نهادی. هرچه هست، نذر پیرزن روستایی است، کمک کشاورزی که بخشی از درآمدش را کنار گذاشته، هدیه دانش‌آموزی که پول توجیبی‌اش را نذر کرده و همراهی بازاریانی که دلشان را روانه کربلا کرده‌اند. این موکب، محصول عشق یک شهرستان است.

نماد واقعی وحدت؛ وقتی شیعه و سنی کنار هم خادم حسین(ع) می‌شوند

شاید مهم‌ترین ویژگی موکب شهدای شهرستان درمیان، …