استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، سال 1396 و همزمان با اجرای طرح پیادهراهسازی میدان مرکزی همدان، اتفاقی تاریخی در قلب این شهر رخ داد. در اسفندماه همان سال و در جریان گودبرداریهای پروژه پیادهراه میدان امام خمینی(ره)، دو تابوت سفالی شکسته متعلق به دوره اشکانی و قطعات سفالی مربوط به دورههای تاریخی از ماد تا دوران اسلامی کشف شد.
کشفی که بار دیگر نشان داد هسته مرکزی همدان، به عنوان یکی از کهنترین شهرهای ایران، همچنان لایههای پنهانی از تاریخ چند هزار ساله خود را در دل دارد. کشف این آثار باستانی، ایده ایجاد یک سایتموزه در میدان مرکزی شهر را شکل داد، فضایی که قرار بود آثار بهدستآمده در همان بستر تاریخی حفظ و در معرض دید شهروندان و گردشگران قرار گیرد تا بازدیدکنندگان هنگام قدم زدن در پیادهراه، نه تنها از یک فضای شهری، بلکه از بخشی از تاریخ چند هزار ساله هگمتانه نیز عبور کنند. در نهایت سایتموزه مرکزی همدان در سال 1401 به بهرهبرداری رسید و قرار بود این مجموعه به یکی از نقاط شاخص فرهنگی و گردشگری شهر و بخشی از مسیر معرفی هگمتانه جهانی تبدیل شود.
با این حال، فاصله میان ایده اولیه و آنچه در عمل اتفاق افتاد، به تدریج بیشتر شد. موزه مرکزی همدان که در گودی میدان قرار گرفته، به دلیل شرایط فیزیکی و نحوه مدیریت و بهرهبرداری نتوانست آنگونه که انتظار میرفت در چرخه گردشگری و فرهنگی شهر قرار گیرد. در سالهای گذشته نیز موضوع فعالسازی و ساماندهی این محوطه بارها در مدیریت شهری مطرح شد، اما هنوز راهکار نهایی برای خروج آن از وضعیت موجود به نتیجه نرسیده است.
از سوی دیگر، شکلگیری برخی مسائل اجتماعی در این محدوده مرکزی، مدیریت شهری را در سال گذشته به سمت نردهکشی و محصور کردن مجدد محوطه سوق داد. اقدامی که اگرچه با هدف کنترل شرایط و کاهش آسیبهای اجتماعی انجام شد، اما در مقابل، موجب شد این موزه بیش از گذشته از دید و دسترس طبیعی گردشگران خارج شود و یکی از مهمترین فضاهای تاریخی واقع در قلب شهر، عملاً در پشت حصار قرار گیرد.
اکنون پس از گذشت حدود چهار سال از بهرهبرداری موزه مرکزی، مسئله اصلی دیگر صرفاً حفاظت از آثار کشفشده نیست، بلکه چگونگی مدیریت، فعالسازی، بهرهبرداری فرهنگی و اقتصادی و تعیین تکلیف این محوطه به یکی از موضوعات مورد بحث مدیریت …
