یادداشت| قصه عکاسانی که با دوربین به جنگ فراموشی رفتند - تسنیم

استانها

خبرگزاری تسنیم - صدیقه صباغیان| در میان همه ابزارهایی که بشر برای ثبت تاریخ در اختیار داشته است، شاید هیچ‌کدام به اندازه یک عکس، قدرت روایت حقیقت را نداشته باشند. واژه‌ها گاهی دستخوش تفسیر می‌شوند، روایت‌ها ممکن است با گذر زمان تغییر کنند، اما یک عکس، اگر صادقانه ثبت شده باشد، حقیقت را بی‌واسطه و ماندگار به نسل‌های آینده منتقل می‌کند، به همین دلیل است که عکاسان را باید راویان خاموش تاریخ نامید.

انسان‌هایی که کمتر نامشان بر سر زبان‌ها می‌آید، اما آثارشان برای همیشه در حافظه ملت‌ها باقی می‌ماند، بنابراین 28 مرداد، روز جهانی عکاسی، روز پاسداشت انسان‌هایی است که با تکیه بر هنر، دانش، شجاعت و مسئولیت‌پذیری، لحظه‌هایی را ثبت می‌کنند که شاید دیگر هرگز تکرار نشوند. عکاسان، چشم‌های بیدار جامعه‌اند؛ چشم‌هایی که زیبایی‌ها را می‌بینند، رنج‌ها را پنهان نمی‌کنند، امید را به تصویر می‌کشند و حقیقت را از دل تاریکی بیرون می‌آورند.

هر عکس ماندگار، حاصل ثانیه‌ای فشردن شاتر نیست؛ پشت هر قاب، ساعت‌ها انتظار، دقت، تجربه، شناخت، ریسک و گاه تحمل سخت‌ترین شرایط نهفته است. عکاسان به‌ویژه فعالان عرصه خبر، گاهی ساعت‌ها در سرمای کوهستان، گرمای کویر، میان سیل و زلزله یا در میانه جنگ و ازدحام جمعیت می‌ایستند تا لحظه‌ای را ثبت کنند که شاید تنها در کسری از ثانیه رخ دهد. آن‌ها باید پیش از دیگران ببینند، سریع‌تر از دیگران تصمیم بگیرند و جسورانه‌تر از دیگران در صحنه بمانند.

اگر خبرنگار با قلم خود روایت می‌کند، عکاس خبری با نور و تصویر با مخاطب سخن می‌گوید. عکس خبری، تنها یک تصویر نیست، بلکه سندی تاریخی است که می‌تواند افکار عمومی را تغییر دهد، وجدان‌های خفته را بیدار کند، مظلومیت ملتی را فریاد بزند یا امید را در دل جامعه زنده نگه دارد. بسیاری از مهم‌ترین رخدادهای تاریخ معاصر جهان، نه از طریق متن‌ها، بلکه از دریچه عکس‌هایی در ذهن بشر ماندگار شده‌اند؛ تصاویری که گاه مسیر تاریخ را تغییر داده‌اند.

در این میان، عکاسان خبری بیش از دیگران با واقعیت‌های تلخ و شیرین زندگی روبه‌رو هستند. آنان در حوادث طبیعی، بحران‌های اجتماعی، آتش‌سوزی‌ها، سیل، زلزله، حوادث صنعتی، جنگ، همه‌گیری بیماری‌ها و ده‌ها رخداد دیگر، در کنار نیروهای امدادی و مردم حضور …