از مناظره تا معرفت هشتمین خورشید؛پیوندی که مردم با شمس الشموس دارند - تسنیم

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از ساری، شهادت امام رضا(ع) تنها یادآور غروب غم‌انگیز هشتمین خورشید امامت نیست؛ روایتی ماندگار از عالِمی است که در روزگار پرالتهاب خویش، دروازه‌های گفت‌وگو را به روی اندیشه‌های گوناگون گشود و با منطق، استدلال، اخلاق و کرامت، از حقیقت دین پاسداری کرد. امامی که بارگاهش امروز مأمن میلیون‌ها دل خسته است و یاد و نامش، همچنان پیوندی عمیق میان محبت، معرفت و حقیقت اسلامی ایجاد می‌کند.

گاهی تاریخ را در  یک حرم امن می‌توان خواند؛ جایی که میلیون‌ها انسان در برابر ضریحی می‌ایستند، دست بر سینه می‌گذارند و دل را به امامی می‌سپارند که قرن‌ها از زمان شهادتش گذشته است. 

اینجا مشهد است؛ شهر امامی که شهادتش آغاز گسترده‌تر شدن مکتبی شد که بر پایه علم، گفت‌وگو، اخلاق و کرامت انسانی بنا شده بود.

امام رضا(ع) در دوره‌ای از تاریخ اسلام زندگی می‌کرد که جامعه اسلامی با چالش‌های فکری، سیاسی و اعتقادی متعددی روبه‌رو بود. جریان‌های فکری گوناگون شکل گرفته بودند و پرسش‌های اساسی درباره توحید، نبوت، امامت، انسان و رابطه عقل و دین مطرح می‌شد. در چنین شرایطی، امام رضا(ع) به جای آنکه از مواجهه با پرسش‌ها فاصله بگیرد، میدان گفت‌وگو را به فرصتی برای تبیین حقیقت تبدیل کرد.

از همین روست که در سالروز شهادت آن حضرت، سخن گفتن از امام رضا(ع) تنها سخن گفتن از اندوه یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه بازخوانی یک روش برای زندگی است؛ روشی که در آن علم در کنار اخلاق قرار می‌گیرد، استدلال با مهربانی همراه می‌شود و گفت‌وگو به جای تقابل، به ابزاری برای روشن شدن حقیقت تبدیل می‌شود.

امامی که علم را به زبان گفت‌وگو پیوند زد

یکی از برجسته‌ترین جلوه‌های زندگی امام رضا(ع)، جایگاه علمی و مناظرات ایشان است. در روایت‌های تاریخی، از مجالس گفت‌وگو و مناظراتی سخن گفته شده که در آنها اندیشمندان و پیروان ادیان و مکاتب مختلف، پرسش‌ها و دیدگاه‌های خود را مطرح می‌کردند و امام با تکیه بر استدلال و دانش، پاسخ می‌داد.

اهمیت این مناظرات تنها در پاسخ دادن به یک پرسش یا غلبه در یک بحث خلاصه نمی‌شود. آنچه این مجالس را ماندگار کرده، روش مواجهه امام با اندیشه مخالف است. در منطق رضوی، پرسش دشمنی نیست و اختلاف …