استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، در روزهای اخیر، نامه ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گیلان به شهرداری رشت درباره تردد و توقف خودروها در محدوده سبزهمیدان، با روایتها و برداشتهای متفاوتی در فضای مجازی همراه شده است؛ روایتهایی که در برخی موارد، موضوع حفاظت از یک محدوده تاریخی را با حضور اجتماعی و فرهنگی مردم در این میدان در یک سطح قرار دادهاند.
فارغ از عملکرد هر دستگاه، یک اصل اساسی در این میان نباید تحتالشعاع برداشتهای رسانهای قرار گیرد؛ بافت تاریخی یک شهر، صرفاً مجموعهای از بناهای قدیمی نیست که در صورت آسیب دیدن بتوان آن را بهسادگی بازسازی کرد، این بافت بخشی از هویت، حافظه جمعی و شناسنامه یک شهر است و حفاظت از آن، در نهایت برای خود مردم انجام میشود.
سبزهمیدان رشت نیز تنها یک فضای شهری برای عبور و مرور نیست، این محدوده بخشی از سیمای تاریخی رشت و یکی از فضاهایی است که طی سالهای مختلف، رویدادهای اجتماعی، فرهنگی و آیینی شهروندان در آن شکل گرفته است، بنابراین طبیعی است که مردم حق داشته باشند از این فضا استفاده کنند، در آن حضور داشته باشند و خاطرات اجتماعی و فرهنگی خود را در چنین مکانهایی رقم بزنند، اما استفاده مردم از یک فضای تاریخی با ورود و توقف خودرو در آن یکسان نیست.
میتوان و باید میان «حضور مردم» و «تردد خودرو» تفاوت قائل شد، محدود کردن ورود خودرو به یک محدوده تاریخی، لزوماً به معنای محدود کردن حضور شهروندان، فعالیت فرهنگی، مراسم آیینی یا اجتماع اجتماعی آنان نیست، اتفاقاً در بسیاری از شهرهای تاریخی، تلاش میشود با مدیریت تردد خودروها، امکان حضور بیشتر و باکیفیتتر مردم در فضاهای تاریخی فراهم شود و در این راستای دستگاههای متولی باید برای عبور و مرور خودرویی و مکان مناسب برای پارک خودروها از قبل چاره اندیشی کنند.
از همین منظر، اگر قرار باشد درباره سبزهمیدان رشت گفتوگو کنیم، بهتر است مسئله را از تقابلهای دوگانهای مانند «مردم یا میراث فرهنگی» خارج کنیم، مردم و میراث تاریخی در مقابل یکدیگر نیستند؛ میراث تاریخی متعلق به مردم است و مردم نیز صاحبان اصلی این سرمایه هویتی هستند و طبیعتا ما نیز به عنوان مردم باید به میراث گذشته خود توجه ویژه داشته باشیم هر چند اگر سازمان یا ارگانهای دیگر به هر دلیلی …
