به گزارش خبرآنلاین، دیوید گراهام، در آتلانتیک نوشت: یکی از ترجیعبندهای مورد علاقه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در سخنرانیهای اخیرش، مقایسه نحوه نگاه جهانیان به ایالات متحده در دوره خود با زمان پیشینیان است. ترامپ ماه گذشته در نشستی با متحدان خود در ترکیه مدعی شد: «دو سال پیش آنها به ما احترام نمیگذاشتند و ما را مسخره میکردند. ناتو به ما میخندید؛ اما اکنون دیگر خبری از خنده نیست.»
واقعیت اما این است که وضعیت از خندیدن هم فراتر رفته و رهبران جهان تصمیم گرفتهاند سخنان رئیسجمهور آمریکا را بهطور کامل نادیده بگیرند. ترامپ تمایل دارد خود را پیرو تئودور روزولت نشان دهد، اما بر خلاف اصول روزولت که میگفت «آرام سخن بگو و چماقی بزرگ حمل کن»، ترامپ با صدای بلند سخن میگوید و ابزار قدرتمندی در دست ندارد.
ترامپ این هفته دو موضعگیری انجام داد که در گذشته میتوانست بازارهای جهانی و فضای سیاسی را تکان دهد. او در گفتگو با تری ینگست، خبرنگار فاکس نیوز درباره مذاکرات مربوط به تنگه هرمز گفت: «اگر عمان مانعتراشی کند، آنها را به شدت بمباران خواهیم کرد.» در یک شرایط عادی، چنین تهدیدی علیه عمان که از قدیمیترین متحدان آمریکا در خلیج فارس و میانجی تاریخی با ایران است، یک بحران دیپلماتیک ایجاد میکرد؛ اما این سخنان واکنش رسمی از سوی مسقط یا سایر متحدان منطقهای همراه نداشت، زیرا ترامپ پیشتر در ماه مه نیز تهدید مشابهی را مطرح کرده بود. تناقض در گامهای عملی و افول قدرت بازدارندگی
علت اصلی ضربه خوردن به اعتبار ترامپ، پیشبینیناپذیری و رفتارهای متناقض خود اوست. او در حالی مسقط را تهدید میکرد که همزمان در شبکه تروت سوشیال، تصویر گرافیکی منتشر کرد که در آن تنگه هرمز به عنوان «قلمرو جدید ایالات متحده» اعلام شده بود. با این حال، الحاق یک آبراه بینالمللی نیازمند حضور گسترده نظامی است، در حالی که گزارشهای روزنامه واشنگتن پست نشان میدهد پنتاگون حتی در حال بررسی کاهش حضور نظامی …
