به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ابن مغازلی شافعی در کتاب «مناقب امام علی(ع)» روایتی درباره شیوه انفاق امیرالمؤمنین علی(ع) نقل کرده است؛ روایتی که بخشندگی آن حضرت را در چهار شکل متفاوت به تصویر میکشد.
کتاب «مَناقِبُ الإمام عَلِیّ بْن أبی طالب(ع)» که با عنوان «مناقب ابن مغازلی» نیز شناخته میشود، از جمله منابع روایی اهلسنت درباره فضائل و مناقب حضرت علی(ع) به شمار میآید. این اثر مجموعهای از روایات و احادیث مربوط به فضایل، ویژگیها، جایگاه معنوی و کرامات امیرالمؤمنین علی(ع) است و ابن مغازلی بخش قابل توجهی از این گزارشها را از منابع اهلسنت گردآوری کرده است.
ابن مغازلی در بخشی از کتاب خود، به احادیث تفسیری مرتبط با آیات قرآن پرداخته و از جمله روایتی را ذیل آیه «الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِیَة» آورده است.
در این روایت، از مجاهد، از پدرش و از ابنعباس نقل شده است که مصداق این آیه، علی بن ابیطالب(ع) است؛ زیرا آن حضرت چهار درهم داشت و یکی از آنها را پنهانی، دیگری را آشکارا، یکی را در شب و درهم دیگر را در روز انفاق کرد.
ابو عبدالرحمن سلمی نیز در روایتی دیگر به این فضیلت اشاره میکند. او میگوید چهار منقبت از علی بن ابیطالب(ع) را به خاطر دارد که چیزی جز ترس یا حسد مانع بیان آنها نیست. هنگامی که از او خواسته شد این فضائل را بیان کند، به تلاوت آیه «کسانی که اموال خود را شب و روز، پنهان و آشکار انفاق میکنند…» اشاره کرد.
سلمی در ادامه میگوید امام علی(ع) در آن روز تنها چهار درهم در اختیار داشت و هر چهار درهم را در راه خدا انفاق کرد؛ یک درهم را شب، یک درهم را روز، یک درهم را به صورت پنهانی و یک درهم را آشکارا بخشید.
در کنار این گزارش، سند دیگری نیز درباره فضیلت انفاق امیرالمؤمنین(ع) در کتاب «جعفریات» یا «الأشعثیات»، اثر محمد بن …
