دانشمندان توضیح میدهند که علت اصلی این پدیده، سرد شدن تدریجی درون ماه است. میلیاردها سال پیش، ماه بسیار داغتر بود و بخشهای داخلی آن حالت نیمهمذاب داشت. با گذشت زمان و از دست رفتن گرما، هسته و لایههای درونی ماه منقبض شدهاند. این انقباض، پوسته سخت بیرونی را تحت فشار قرار داده و نتیجه آن، شکلگیری چینخوردگیها و ترکهایی است که اکنون در تصاویر ماهوارهای بهوضوح دیده میشوند. پژوهشگران این وضعیت را به چروک شدن پوست یک میوه در حال خشک شدن تشبیه میکنند.
بررسی تصاویر با وضوح بالای مدارگردهای فضایی نشان داده که هزاران شکاف کوچک، بهویژه در دشتهای تیرهرنگ ماه شکل گرفتهاند. نکته قابل توجه آن است که بسیاری از این ترکها از نظر زمینشناسی نسبتا جوان به شمار میروند و قدمت برخی از آنها تنها به حدود ۱۰۰ میلیون سال میرسد. این موضوع نشان میدهد که روند انقباض ماه پدیدهای مربوط به گذشتههای بسیار دور نیست و هنوز هم ادامه دارد.
اهمیت این کشف تنها به شناخت بهتر تاریخچه ماه محدود نمیشود. دانشمندان هشدار میدهند که این تغییرات میتواند با ماهلرزهها مرتبط باشد؛ لرزشهایی که در اثر آزاد شدن تنشهای پوستهای رخ میدهند. چنین فعالیتهایی برای برنامههای آینده اکتشاف ماه، بهویژه مأموریتهای انسانی، اهمیت زیادی دارد. سازمانهایی مانند ناسا در حال برنامهریزی برای بازگشت انسان به ماه و ایجاد پایگاههای دائمی هستند و شناخت مناطق ناپایدار میتواند در انتخاب محلهای امن نقش تعیینکنندهای داشته باشد.
5858 کد مطلب 2257306
