به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در روزگاری که هجمههای رسانهای و شبیخونهای فرهنگی پیچیدهتر از گذشته شدهاند، دیگر نمیتوان تربیت فرزندان را تنها با توصیههای سطحی یا روشهای سنتی پیش برد. رویارویی با مسائل تربیتی امروز، از موضوع سن ازدواج گرفته تا طوفان فضای مجازی، نیازمند یک نقشه راه توحیدی است؛ نقشهای که از پذیرش ربوبیت خداوند، خودسازی و شناخت دقیق زمانه آغاز شود و با وقتگذاری، صبر، امید، توکل و توسل به مقصد برسد.
خانوادهها امروز در شرایطی زندگی میکنند که مرزهای فرهنگی تا حد زیادی از میان رفته و کودکان و نوجوانان، بدون واسطه در معرض انواع محرکها، آلودگیها و آسیبهای فضای مجازی قرار گرفتهاند. در چنین شرایطی، «تربیت جنسی» دیگر مسئلهای انتخابی و فرعی نیست؛ بلکه ضرورتی حیاتی برای صیانت از سلامت نسل آینده به شمار میرود. غفلت در این زمینه میتواند هزینههای سنگینی به همراه داشته باشد؛ بهویژه آنکه دشمن با برنامهریزی گسترده، غرایز و تمایلات جوانان را هدف قرار داده است.
بنابر روایت حوزه، در همین راستا، حجتالاسلام محسن عباسیولدی در سلسله جلساتی درباره این موضوع مهم، نکات عمیق و راهگشایی را مطرح کردهاند که با احترام و با هدف بهرهمندی خانوادهها و دغدغهمندان عرصه تربیت، در اختیار مخاطبان قرار میگیرد.
بسم الله الرحمن الرحیم
برای ورود به بحث تربیت، نخست باید اصل ربوبیت و مالکیت خداوند را پذیرفت. این مسئله صرفاً یک بحث ذهنی و نظری نیست، بلکه باوری است که باید در رفتار و عمل انسان خود را نشان دهد. قرآن کریم و روایات فراوان، بر ربوبیت، مالکیت و فرمانروایی مطلق خداوند تأکید کردهاند و تکرار این مسئله نشان میدهد که با یکی از بنیادیترین اصول تربیت روبهرو هستیم.
باید باور کنیم که این جهان خالقی دارد که تنها آفریننده آن نیست، بلکه رب و پروردگار آن نیز هست. همه موجودات، پروردگار، مالک، صاحب اختیار و مدبری دارند.
خداوند، خالقی نیست که جهان را آفریده و سپس آن را به حال خود رها کرده باشد تا همه چیز به شکل خودکار پیش برود. ما «رب» داریم؛ یعنی مالک، مدبر، صاحب اختیار و همهکاره داریم. پیام مشترک همه پیامبران نیز همین بوده است:
«اِنَّ اللهَ رَبّی وَ رَبُّکُم»
خدا رب ماست، صاحب ماست و چون پروردگار ماست، …
