به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «دل»، «اراده»، «ایمان»، «امید»، چهار ستون زندگی سعادتمندانهی انسان است. این ارکان زندگی، تحت تأثیر عوامل متعدّدی دچار آسیب میشوند؛ به طوری که دلها متلاطم، ارادهها سست، ایمانها ضعیف و امیدها میمیرند.
دل متلاطم، انسان را آشفته میکند.
ارادهی سست، انسان را از حرکت بازمیدارد.
ایمان ضعیف، انسان را از خدا دور میکند.
امید مرده، انسان را به پوچی میرساند.
نماز؛ راهکار حل مشکلات بشر
بشرِ دورانِ کنونی با همین مشکلات دستوپنجه نرم میکند و در جستجوی راهکار برای برونرفت از این مشکلات، خود را به سختی انداخته است. اسلام راهکار تمام این مشکلات را در نماز میداند: «نماز آنگاه که با آداب خود همچون خشوع و دلسپاری به معبود انجام میگیرد، دل را آرام و اراده را مستحکم و ایمان را ژرف و امید را زنده میکند. سرنوشت انسان در دنیا و آخرت، وابسته به چنین دل و چنین اراده و چنین ایمان و چنین امیدی است.» (۱۴۰۴/۷/۱۷) اکنون سؤال مهم این است که نماز با چنین تأثیراتی، چگونه سرنوشت دنیوی و اخروی انسان را دچار تغییر و تحوّل میکند؟
وابستگی سرنوشت دنیوی به نماز
اوّلین اثر نماز، آرامش دادن به دل است. آرامش دل نیز موجب میشود انسان در سختیها پریشان نشود و تصمیمهای درست بگیرد. دل مضطرب، انسان را دچار آشفتگی و تصمیمات نادرست میکند و از مسیر بندگی دور میسازد، امّا دل آرام بر خدا توکّل میکند و سرنوشت زندگی را بر اساس نگرانیها تغییر نمیدهد. نماز، کاملترین مصداق یاد خدا است: «اَقِمِ الصَّلوٰةَ لِذِکری». (طه/۱۴) و دل با یاد خدا آرام میگیرد: «اَلا بِذِکرِ اللهِ تَطمَئِنُّ القُلوب». (رعد/ ۲۸) امیرالمؤمنین علیهالسلام نیز میفرمایند: «یاد خدا سینهها را صیقل میدهد و دلها را آرامش میبخشد.» (غررالحکم؛ روایت ۵۱۶۵) سیرهی پیامبر گرامی اسلام علیهالسلام اینگونه بود که در مشکلات و سختیها فقط با نماز آرام میشدند؛ ایشان به بلال میفرمودند: «بلال! برخیز و ما را با نماز آرامش و آسایش ببخش.» (بحارالانوار، ج ۷۹، ص ۱۹۳) این شیوه باعث میشد پیامبر در همهی امور زندگی بهدرستی تصمیم بگیرند و به اهداف خود دست یابند.
دوّمین اثر نماز، …
