ظرفهای شستهشده باید جایی قرار بگیرند که آب آنها تخلیه شود، هوا میانشان جریان داشته باشد و در عین حال فضای اطراف سینک را اشغال نکنند. همین نیاز ساده، انتخاب آبچکان را به یکی از تصمیمهای مهم در طراحی بخش شستوشوی آشپزخانه تبدیل میکند. مدلهای رومیزی فضای کانتر را میگیرند و مدلهای کابینتی هم بخشی از فضای داخلی کابینت را به خود اختصاص میدهند.
اما آبچکان توکار رومیزی راه دیگری پیش پای شما میگذارد. این مدل داخل صفحه کابینت قرار میگیرد و برای نگهداری و خشکشدن ظروف، فضایی ثابت و منظم ایجاد میکند. به همین دلیل برای آشپزخانههایی که محدودیت فضا دارند یا صاحبان آنها نمیخواهند یک آبچکان مستقل همیشه روی کانتر دیده شود، گزینهای مطلوب و مناسب خواهد بود. آبچکان توکار رومیزی دقیقا چیست؟
در نگاه اول ممکن است عبارت «توکار رومیزی» کمی متناقض به نظر برسد. آبچکان رومیزی معمولی وسیلهای مستقل است که آن را کنار سینک قرار میدهید و هر زمان لازم باشد جابهجایش میکنید. مدل توکار اما بخشی از صفحه کابینت میشود.
برای نصب آبچکان توکار، بخشی از صفحه کابینت متناسب با ابعاد محصول برش میخورد و آبچکان در همان قسمت قرار میگیرد. بعضی مدلها عمق بسیار کمی دارند و میتوان آنها را در قسمتهایی نصب کرد که فضای زیادی زیر صفحه وجود ندارد.
برای مثال، یک مدل توکار رومیزی با عمق ۲.۵ سانتیمتر و ابعاد ۳۹ در ۳۲.۷ سانتیمتر طراحی شده است. عمق کم اجازه میدهد طراح در بعضی پروژهها از فضای بالای ماشین ظرفشویی یا ماشین لباسشویی هم استفاده کند. البته پیش از انتخاب چنین مدلی باید فضای واقعی زیر صفحه، ابعاد برش و محل عبور اتصالات را بررسی کرد.
تفاوت مهم دیگر به مدیریت آب برمیگردد. در برخی مدلهای توکار، خروجی آب به مسیر تخلیه یا سیفون متصل میشود. در نتیجه آب حاصل از ظروف در محفظه یا سینی روی کانتر باقی نمیماند. آبچکان توکار رومیزی چه مشکلی را حل میکند؟
تصور کنید سینک کوچکی دارید و هر روز یک آبچکان رومیزی پر از بشقاب، لیوان و قاشق کنار آن قرار گرفته است. حتی زمانی که ظرفی داخل آبچکان نیست، بخشی از صفحه کابینت همچنان در اختیار همان وسیله قرار دارد.
مدل توکار نظم بهتری را در اختیار این چیدمان میگذارد. آبچکان جای ثابتی دارد و مثل یک وسیله …
